Nazwa międzynarodowa: Moxifloxacin
Producent: Bayer
Chemioterapeutyk z grupy fluorochinolonów, zaburzający replikację DNA bakterii (inhibitor gyrazy DNA oraz topoizomerazy IV). Działa bakteriobójczo na bakterie Gram-dodatnie (szczepy Staphylococcus aureus wrażliwe na meticylinę, Streptococcus spp. - w tym S. pyogenes i oporne na antybiotyki szczepy S. pneumoniae), bakterie Gram-ujemne (m.in. Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Enterobacter cloacae, Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae), bakterie beztlenowe (m.in. Peptostreptococcus spp., Fusobacterium spp.) oraz bakterie atypowe (m.in. Mycoplasma pneumoniae, Legionella pneumophila, Chlamydia pneumoniae). Moksyfloksacyna szybko i niezależnie od pokarmu wchłania się z przewodu pokarmowego (biodostępność około 91%), osiągając stężenie maksymalne we krwi po 0,5-4 h. Z białkami osocza wiąże się w 40-42%. Przenika do tkanek układu oddechowego, m.in. do zatok, błony śluzowej oskrzeli i makrofagów pęcherzykowych. Jest metabolizowana w wątrobie. T0,5 wynosi około 12 h. Jest wydalana w postaci nie zmienionej oraz w postaci metabolitów zarówno z kałem (61%), jak i z moczem (około 35%).
oto jego krótki opis
Zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalne zapalenie płuc (z wyjątkiem przypadków o ciężkim przebiegu), ostre bakteryjne zapalenie zatok.
Nadwrażliwość na moksyfloksacynę, inne chinolony lub jakąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Ciąża, okres karmienia piersią, dzieci i młodzież w okresie wzrostu. Uszkodzenie ścięgien w następstwie wcześniejszego stosowania chinolonów. Wrodzone lub nabyte wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe (szczególnie hipokaliemia), bradykardia o znaczeniu klinicznym, niewydolność serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową lewej komory, objawowe zaburzenia rytmu serca w wywiadzie. Niewydolność wątroby (jeśli aktywność aminotransferaz we krwi przekracza 5-krotnie górną granicę normy). Nie stosować w skojarzeniu z lekami wydłużającymi odstęp QT.
Najczęściej obserwowano zaburzenia żołądkowo-jelitowe (głównie nudności i biegunkę, ponadto wymioty, bóle brzucha, niestrawność), ból i zawroty głowy, wydłużenie odstępu QT u pacjentów z hipokaliemią, zaburzenia smaku, zwiększenie aktywności aminotransferaz i stężenia bilirubiny we krwi. Niezbyt często występowała bezsenność lub senność, niepokój, drżenia, parestezje, suchość błon śluzowych jamy ustnej, zaparcia, brak łaknienia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej lub języka, astenia, bóle kręgosłupa, nóg, stawów, mięśni oraz ból w klatce piersiowej, tachykardia, zwiększenie ciśnienia tętniczego, kolatanie serca, migotanie przedsionków, ból dławicowy, wydłużenie odstępu QT u pacjentów bez hipokaliemii, niedowidzenie, wysypka skórna, świąd, pokrzywka, nadmierna potliwość, grzybica pochwy, zapalenie pochwy, zwiększenie aktywności GGTP i amylazy, skrócenie czasu protrombinowego, zaburzenia hematologiczne (m.in. leukopenia, eozynofilia, małopłytkowość). Rzadko: m.in. drgawki, omamy, niezborność ruchów, hipotensja, omdlenia, zapalenie ścięgien, szumy uszne, zaburzenia widzenia, osłabienie węchu, hiperglikemia, hiperlipidemia, żółtaczka, zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi. Bardzo rzadko obserwowano obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne (lek należy odstawić), reakcje psychotyczne, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, zapalenie wątroby, komorowe zaburzenia rytmu i zatrzymanie czynności serca, zespół Stevens-Johnsona, zerwanie ścięgien.
Ryzyko kardiotoksyczności (wydłużenie odstępu QT, mogące prowadzić do komorowych zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes) występuje w skojarzeniu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (m.in. chinidyna, dizopiramid), lekami przeciwarytmicznymi klasy III (m.in. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), neuroleptykami (m.in. pochodne fenotiazyny, haloperidol, pimozyd, sertindol, sultoprid), trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi, niektórymi lekami przeciwbakteryjnymi (m.in. sparfloksacyna, erytromycyna, podawana dożylnie pentamidyna i wankomycyna, leki przeciwmalaryczne - zwłaszcza halofantryna), niektórymi lekami przeciwhistaminowymi (terfenadyna, astemizol, mizolastyna), cizapridem, bepridilem, difemanilem. Jednoczesne podanie z węglem aktywowanym zmniejsza biodostępność preparatu o ponad 80% (nie stosować łącznie z wyjątkiem przypadków przedawkowania). Leki zobojętniające HCl (związki glinu i magnezu), sukralfat, preparaty żelaza i cynku, didanozyna zmniejszają biodostępność moksyfloksacyny (należy je przyjmować po upływie około 6 h od podania preparatu). W skojarzeniu z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi istnieje ryzyko nasilenia ich działania przez moksyfloksacynę (zaleca się kontrolowanie wskaźnika INR). Moksyfloksacyna zwiększa o około 30% stężenie maksymalne digoksyny w osoczu (nie wymaga zmiany dawkowania). Jednoczesne podanie z glibenklamidem może zmniejszać jego stężenie maksymalne we krwi (bez znaczenia klinicznego).
Dorośli doustnie 400 mg raz dziennie. W zaostrzeniu przewlekłego zapalenia oskrzeli preparat podaje się przez 5-10 dni, w ostrym zapaleniu zatok - 7 dni, w pozaszpitalnym zapaleniu płuc - 10 dni.
W przypadku pojawienia się w trakcie leczenia zaburzeń rytmu serca lek należy odstawić i wykonać badanie EKG. Podczas leczenia należy unikać ekspozycji na promieniowanie UV (słońce, solarium). Moksyfloksacyna może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
Środki ostrożności
Nie stosować u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami o.u.n. nasilającymi ryzyko wystąpienia drgawek, niedoborem G-6-PD, chorobami zwiększającymi ryzyko wystąpienia arytmii (m.in. ostre niedokrwienie mięśnia sercowego) oraz w skojarzeniu z lekami wywołującymi hipokaliemię.
Ciąża i okres karmienia piersią
Bezpieczeństwo stosowania w ciąży: kategoria C (wg US FDA). Ze względu na fakt, że badania na zwierzętach wykazały zaburzenia w rozwoju chrząstki stawowej u potomstwa, a brak jest odpowiednich badań u kobiet w ciąży, przeciwwskazane jest stosowanie moksyfloksacyny w tym okresie. Nie należy jej także stosować w okresie karmienia piersią.
tabl. powl.: (400 mg) 5 szt. tabl. powl.: (400 mg) 7 szt. tabl. powl.: (400 mg) 10 szt. 1 tabl. powl. zawiera 400 mg moksyfloksacyny w postaci chlorowodorku.
Przed użyciem zapoznaj się z ulotką, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
