Szczegóły leku

Działanie:

Selektywny antagonista receptorów α1-adrenergicznych zlokalizowanych w gruczole krokowym, podstawie pęcherza moczowego oraz w części sterczowej cewki moczowej. Działa rozkurczająco na mięśnie gładkie gruczołu krokowego. Obniża ciśnienie wewnątrzcewkowe i w efekcie zmniejsza opór przepływu moczu podczas mikcji. Preparat zwiększa przepływ moczu, zmniejsza napięcie wypieracza i zwiększa objętość moczu, która powoduje potrzebę oddania moczu oraz zmniejsza objętość zalegającego moczu. Wiąże się z białkami osocza w 90%. Średni T0,5 wynosi około 5 h. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek objętość dystrybucji i klirens są zwiększone, T0,5 pozostaje niezmieniony. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby T0,5 jest wydłużony, biodostępność zwiększona, obserwuje się również dwukrotne zwiększenie Cmax. U pacjentów w podeszłym wieku biodostępność i AUC są zwiększone. Alfuzosyna jest metabolizowana w wątrobie i wydalana głównie z kałem.

Wskazania:

Leczenie umiarkowanych do ciężkich objawów czynnościowych łagodnego rozrostu gruczołu krokowego.

Przeciwwskazania:

Nadwrażliwość na alfuzosynę, inne chinazoliny (np. terazosynę, doksazosynę) lub pozostałe składniki preparatu. Niedociśnienie ortostatyczne. Niewydolność wątroby. Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Jednoczesne stosowanie innych antagonistów receptora adrenergicznego typu α1.

Działania niepożądane:

Często: zawroty i ból głowy, zaburzenia równowagi, osłabienie, niedociśnienie ortostatyczne (na początku leczenia), nudności, niestrawność, bóle brzucha, biegunka, suchość w jamie ustnej. Niezbyt często: senność, zaburzenia widzenia, tachykardia, kołatanie serca, omdlenia, nieżyt nosa, wymioty, wysypka, świąd, nietrzymanie moczu, obrzęki, ból w klatce piersiowej, uderzenia gorąca. Bardzo rzadko: zaostrzenie lub nawrót dusznicy bolesnej, hepatotoksyczność, obrzęk naczynioruchowy. W pojedynczych przypadkach: priapizm.

Interakcje:

Nie należy stosować z innymi lekami blokującymi receptory α1-adrenergiczne ze względu na ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego. Równoczesne stosowanie z lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze krwi i azotanami zwiększa ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego, a z anestetykami może powodować wystąpienie znacznie nasilonego niedociśnienia tętniczego. Silne inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, rytonawir) powodują zwiększenie stężenia alfuzosyny we krwi. Nie stwierdzono interakcji alfuzosyny z warfaryną, digoksyną, hydrochlorotiazydem.

Dawkowanie:

Doustnie. Dorośli: 10 mg raz na dobę. Pacjenci powyżej 65 r.ż. oraz pacjenci z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek: 10 mg na dobę, jeśli zalecona mniejsza dawka początkowa chlorowodorku alfuzosyny jest dobrze tolerowana i wymagana jest dodatkowa skuteczność leczenia. Pierwszą dawkę należy przyjąć przed snem, kolejne dawki przyjmować po posiłku o tej samej porze dnia. Tabletki należy połykać w całości, popijając płynem.

Uwagi:

Środki ostrożności
Ostrożnie stosować u pacjentów z ostrą niewydolnością serca. W przypadku planowanego zabiegu chirurgicznego ze znieczuleniem ogólnym należy przerwać podawanie alfuzosyny na 24 h przed zabiegiem. W przypadku nawrotu lub nasilenia objawów dusznicy bolesnej preparat należy odstawić. Preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą, dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i okres karmienia piersią
Nie dotyczy - preparat przeznaczony dla mężczyzn.

Uwagi
U pacjentów przyjmujących jednocześnie leki obniżające ciśnienie tętnicze krwi należy regularnie kontrolować ciśnienie krwi, szczególnie na początku leczenia. Ze względu na możliwość wystąpienia, szczególnie na początku leczenia, zaburzeń równowagi, zawrotów głowy i osłabienia, należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych.

Dostępne postaci leku:

tabl. o przedł. uwalnianiu: (10 mg) 30 szt. ; 1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 5 mg lub 10 mg chlorowodorku alfuzosyny.