Nałóg lekowy lub alkoholowy (Addiction drug or alkohol) - Powtarzające się używanie jednej lub kilku substancji psychoaktywnych powodujące, że osoba używająca (zwana nałogowcem) znajduje się okresowo lub przewlekle w stanie intoksykacji, odczuwa przymus przyjmowania wybranej (wybranych) substancji, ma wielkie trudności w dobrowolnym zaprzestaniu lub ograniczaniu jej używania i wykazuje determinację w zdobywaniu substancji psychoaktywnych przy zastosowaniu praktycznie wszelkich dostępnych metod.

Z reguły występuje wyraźna tolerancja, a przerwanie używania substancji prowadzi często do zespołu abstynencyjnego. Życie nałogowca może być zdominowane przez używanie substancji psychoaktywnej w stopniu całkowicie wykluczającym wszelkie inne działania i jakąkolwiek odpowiedzialność. Termin nałóg niesie ze sobą konotacje wskazujące na jego szkodliwość również w wymiarze społecznym, nie tylko indywidualnym; stosowany wobec używania alkoholu jest odpowiednikiem alkoholizmu.

Nałóg to termin używany od dawna i w różnych odcieniach znaczeniowych. Przez wielu uważany jest za odrębną jednostkę chorobową; za wyniszczające, nieuchronnie postępujące zaburzenie związane z farmakologicznym działaniem substancji. Od lat dwudziestych do sześćdziesiątych naszego stulecia usiłowano przeprowadzać różnicowanie między nałogiem a „nawykiem", czyli mniej groźnym rodzajem adaptacji psychicznej. W latach sześćdziesiątych Światowa Organizacja Zdrowia zaproponowała rezygnację z obu terminów na rzecz uzależnienia, które może występować w różnym natężeniu.

Nałóg nie pojawia się w terminologii diagnostycznej ICD-10, jest jednak terminem nadal szeroko używanym, zarówno w kręgach zawodowych, jak i w mowie potocznej.

źródło: Wydawnictwo IPIN