Ból głowy, światłowstręt, wyczulenie na hałasy i zapachy – objawy migreny mogą być różne, ale jeśli nas dopadną nie mamy wątpliwości, że to ona. Często uważana za przewrażliwienie migrena jest poważną, w znacznym stopniu uwarunkowaną genetycznie chorobą, którą da się leczyć…

Postępowanie w migrenie obejmuje 7 zasadniczych działań:

 

• rozpoznanie,
• ocena indywidualnej sytuacji zdrowotnej,
• edukację pacjenta z elementami psychoterapii,
• porady dotyczące stylu życia,
• unikanie czynników prowokujących napady,
• doraźne leczenie napadów,
• ewentualne leczenie profilaktyczne.

Problemy diagnostyczne

Brak pewności diagnostycznej u lekarza a także pacjenta odbija się zazwyczaj negatywnie na wynikach leczenia. Pacjenci dotknięci zwłaszcza ciężką migreną przeżywają lęk, iż cierpią na ciężką lub groźną chorobę. O ile rozpoznanie zostało ustalone, co w typowych przypadkach nie jest trudne, należy to przekonująco przekazać pacjentowi.

Rozpoznając migrenę należy zawsze ocenić jej wymiar indywidualny dla danego pacjenta. Wypada zorientować się, czy jest to ciężka migrena z częstymi napadami, wpływająca bardzo negatywnie na jakość życia danego pacjenta, czy też napady są lekkie i rzadkie, które w sumie mają małe znaczenie. Pomiędzy tymi skrajnymi sytuacjami jest bardzo wiele stanów pośrednich, do których należy dostosować dalsze postępowanie. Bardzo istotne jest stwierdzenie, czy współistnieją inne przewlekłe lub nawracające choroby, na ile wpływają one na migrenę i czy wymagają odpowiedniego leczenia, zwłaszcza przez innych specjalistów. Szczególnie ważne jest połączenie migreny z napięciowym bólem głowy oraz uzależnienie lekowe.

Czego oczekiwać od lekarza
W każdym przypadku, zależnie od wyczuwanych potrzeb danego pacjenta, należy mu wyjaśnić istotę choroby, perspektywy jej dalszego przebiegu, wskazania i program leczenia. Ten dawniej zaniedbywany, a obecnie bardzo wysoko ceniony, edukacyjny element postępowania lekarskiego, nie powinien być nigdy zaniedbany i należy go wiązać z odpowiednią psychoterapią. Ułatwienie w tych działaniach stanowią poradniki dla chorych. Pacjenta należy uspokoić, że choroba, na którą cierpi nie jest niebezpieczna, jakkolwiek dokuczliwa.

Styl życia

Bardzo pomocny dla opanowania migreny może być właściwy styl życia. Generalna zasada to życie unormowane tzn. zarazem higieniczne jak też umiarkowane we wszystkim. W migrenie bywają szkodliwe tzn. sprzyjają napadom wszelkie skrajności: nadmierny wysiłek fizyczny lub psychiczny a także przesadna bezczynność, zbytnie nasłonecznienie, stałe przebywanie w dusznych pomieszczeniach, wielogodzinne nieprzerwane czytanie, męczące podróże, niedosypianie lub nadmiernie długi sen. Wszystko należy robić w sposób umiarkowany ale jednocześnie trzeba być czynnym, pamiętając, że stałe zaangażowanie swej energii wywiera dobroczynny wpływ na przebieg choroby. Spacery, gimnastyka, codzienny choć krótki relaks i relaks cotygodniowy działają bardzo korzystne.

Indywidualne podejście

Jakkolwiek etiopatogeneza migreny pozostaje nie wyjaśniona, znane są czynniki, które u niektórych chorych prowokują napady. U każdego pacjenta wypada ich poszukiwać, zadając odnośne pytania i zalecając odpowiednią samoobserwację. Niekiedy udaje się w znacznym stopniu opanować migrenę eliminując właściwe dla danego chorego czynniki.
Ostatecznie należy podjąć decyzję o sposobie doraźnego zwalczania napadów, co jest konieczne w każdym przypadku oraz o tym czy celowe jest leczenie profilaktyczne.

 

Czytaj też:

"Czy to migrena?"

"Bóle głowy"