Kalendarium, 09-02-2012

Poradnik zdrowia

powrót do listy

Okres okołomenopauzalny

Zdrowie

01-10-2009 10:17

Menopauza
Menopauza


W chwili urodzenia się dziewczynki jej jajniki już posiadają około jednego miliona jaj, tj. więcej, niż będzie ich miała w okresie dojrzewania, wówczas bowiem ich liczba spadnie do około 250 tysięcy. Zanim przeciętna młoda kobieta zacznie zaś myśleć o posiadaniu dzieci, liczba jaj będzie wynosić około 75 tysięcy.
Spadek ten, powodowany naturalnym zanikiem jaj, zachodzi dalej, a od wieku trzydziestu kilku lat przyspiesza. Po czterdziestce kobieta ma już tylko około 5 tysięcy jaj, a zanim dojdzie do okresu menopauzalnego, pozostaje ich w jej jajnikach mniej niż tysiąc. Wtedy właśnie zaczynają się objawiać pewne symptomy menopauzy.
Pozostałe w jajnikach pęcherzyki, które mają za zadanie uwalniać jaja, „rozleniwiają się" i nie reagują tak jak dawniej na hormon folikulotropowy (FSH).Gruczoł przysadkowy otrzymuje informację, że coś nie przebiega tak jak powinno, wydziela więc większą ilość FSH. Odpowiedź jest jednak wciąż nieregularna, zatem jajnik produkuje coraz mniej estrogenu. Przysadka mózgowa uwalnia też więcej hormonu luteinizującego (LH), by zmobilizować jajnik do produkcji progesteronu.

Niekiedy oznacza się poziomy FSH i LH, są one jednak tak zmienne w okresie okołomenopauzalnym, że wyniki nie dają faktycznego obrazu sytuacji. Może być to bardzo mylące zarówno dla kobiety, jak i lekarza podstawowej opieki, gdy okaże się, że wyniki jednorazowej analizy są „w normie", a tymczasem pacjentka doświadcza objawów okołomenopauzalnych.
Po przekroczeniu 45. roku życia badania takie stają się coraz mniej istotne, a bardziej sensowne jest zajęcie się objawami. Natomiast u młodszych kobiet powinny być sprawdzane także inne funkcje wewnątrzwydzielnicze oprócz FSH i LH, co pozwoli lekarzowi stwierdzić, czy mamy do czynienia z niepłodnością, czy też faktyczną przedwczesną menopauzą. Ponieważ stwierdzenie przedwczesnej menopauzy bywa dla kobiety bardzo przygnębiające, należy wykonać szerokie spektrum analiz, by zapewnić precyzję diagnozy.
W przypadku przeciętnej menopauzy w okolicach tego czasu zaczynasz obserwować u siebie zmiany w miesiączkach, szczególnie jeśli byłaś przyzwyczajona do regularnych cykli. Miesiączki mogą stać się teraz niesystematyczne, obfitsze bądź bardziej skąpe, mogą trwać kilka dni bądź dłużej niż przedtem, np. na przestrzeni kilku lat mogą występować częściej, w krótszych odstępach (co trzy tygodnie), a potem rzadziej (co sześć tygodni).
Nieregularne miesiączkowanie jest często pierwszym znakiem, że wchodzisz w okres okołomenopauzalny. Możesz także zacząć doświadczać pewnych klasycznych objawów menopauzy - uderzeń gorąca, suchej bądź swędzącej pochwy, huśtawki nastroju z których wiele spowodowanych jest nieregularnymi wahaniami poziomu hormonów. Ponieważ jajnikom stopniowo kończą się zapasy jaj, wytwarzają coraz mniej estrogenu i progesteronu. Jednak nawet po ustaniu wytwarzania jaj pewna ilość estrogenu oraz innych pożytecznych hormonów nadal jest wydzielana przez jajniki i nadnercze. Do tych „innych" zaliczamy tu męskie hormony -testosteron i androstendion.
Androstendion jest przekształcany w nadnerczu i w tkance tłuszczowej w estron, słabszą wersję żeńskiego estrogenu. Jego ilość bywa różna, lecz u wielu kobiet jest go wystarczająco dużo, by zapobiec skutkom utraty estrogenu lub przynajmniej je złagodzić (chodzi tu m.in. o zachowanie aktywności gruczołów w pochwie, tak by była mniej narażona na zanik, utrzymanie nawilżenia skóry i zmniejszenie utraty włosów). Jeśli jednak nadal wytwarzane jest zbyt dużo estrogenu - a tak dzieje się zwykle u kobiet, które są otyłe i mają dużo tkanki tłuszczowej - istnieje większe ryzyko rozwinięcia się raka macicy bądź piersi.
Testosteron, który także jest wydzielany przez nadnercze, może doprowadzić do przerzedzenia włosów na głowie i kości łonowej, zwiększenia ilości włosów na twarzy oraz zmniejszenia się piersi. W zamian za to może dać entuzjazm oraz umożliwić radosne korzystanie z seksu przez wiele lat po menopauzie.
Kiedy zaś wkroczysz już w menopauzę, wszystko zaczyna się uspokajać. Ponieważ poziom FSH i LH stopniowo spada, powinnaś odczuwać mniej dokuczliwych objawów.

Źródło :Janet Horwood "Jak radzić sobie z problemami menopauzy" Wyd.Feeria

Czytaj też: "Jak menopauza wpływa na kobietę?"
         "Hormonalna Terapia Zastępcza w menopauzie"

 




 

 

powrót do listy
Komentarze [0] zobacz wszystkie »
Komentarze do: Okres okołomenopauzalny


zobacz także:

Grypa towarzyszy ludzkości od wieków

19-01-2012 00:03

Grypa towarzyszy ludzkości od wieków. Pierwszy opis choroby o podobnym obrazie klinicznym stworzył już Hipokrates w 412 r. p.n.e. W samym XX wieku wydarzyło się...

więcej

Objawy grypy - jak sobie z nimi radzić?

21-12-2011 09:36

Grypę wywołuje określony typ wirusa (typ A lub typ B z podtypami) prowadzący do rozwoju ostrej choroby zakaźnej, z objawami przypominającymi objawy przeziębienia lecz...

więcej

Oczy

04-12-2011 18:29

Większość informacji o otaczającym nas świecie dociera do nas przez narząd wzroku – oczy. Naukowcy stwierdzili, że aż 80% tego, co pamiętamy, trafiło do...

więcej