Poradnik zdrowia
powrót do listy
Gniew i irytacja - Niezbędnik opiekuna
17-03-2009 09:18
Gniew chorego
Gniew jest silną reakcją emocjonalną, ujawniającą często chęć zwalczenia przyczyny doznanej przykrości. Irytację można uznać za łagodniejszy przejaw gniewu. Jeśli narastające uczucia gniewu i frustracji chorego zostaną zignorowane, ich eskalacja bywa często nieunikniona, dlatego tak bardzo ważne jest zapobieganie wybuchom gniewu. Wskazówki:
- Zawsze staraj się podchodzić do podopiecznego w sposób łagodny i kojący. Nie bagatelizuj jego uczuć, ale spróbuj je zrozumieć.
- Upraszczaj zadania, jakie ma wykonać chory, i pomagaj mu wypowiadaniem krótkich i zrozumiałych instrukcji dotyczących poszczególnych etapów tych zadań.
- Mów powoli i wyraźnie. Nigdy w jego obecności nie rozmawiaj o nim samym, uważając, że niczego nie słyszy i nie rozumie. On bowiem słyszy i rozumie, tyle że może źle zinterpretować podsłuchaną rozmowę i zareagować na to lękiem lub gniewem.
- Nikt nie lubi nagłego hałasu i gwałtownych ruchów, a u osoby z chorobą Alzheimera, niezdolnej do szybkiej i trafnej oceny sytuacji, tym łatwiej wywołują one panikę i gniew. Pamiętaj, żeby nigdy nie zaskakiwać chorego, np. dotykając go czy obejmując od tyłu.
- Zadawaj tylko pojedyncze pytanie i staraj się z chorym nie polemizować ani nie besztać go za niewłaściwą odpowiedź. Podopieczny łatwo wpada w złość wtedy, gdy nie może sobie z czymś poradzić, np. z ubraniem się czy trafieniem widelcem w kawałek mięsa. W takich sytuacjach staraj się mu pomóc dyskretnie, aby nie pogłębiać w nim uczucia porażki.
- Zachowaj szacunek dla wieku chorego i nie traktuj go jak dziecko. Na próby zainteresowania go zajęciami właściwymi dla dzieci może zareagować irytacją i złością.
- W razie wybuchu gniewu, wycofaj się i daj choremu ochłonąć. Czasami pomaga propozycja wspólnego wyjścia na spacer, żeby zmienić scenerię i rozładować złe emocje.
- Sporządź rejestr niepokojących zachowań, zwłaszcza w przypadku niepewności wywołujących je czynników. Obserwuj powtarzalność takich elementów, jak pora dnia, miejsce i okoliczności wybuchów gniewu, np. wykonywane wtedy zajęcie.
- Gniew lub irytacja mogą być oznakami depresji. Jeśli powtarzają się regularnie, zwróć się o pomoc do lekarza. Depresja w przebiegu otępienia może, ale nie musi, objawiać się wybuchami płaczu lub złości.
- Zastanów się, czy twój podopieczny nie ma zaburzeń snu. Złość i irytacja mogą wynikać z przemęczenia lub bezsenności.
- Do innych częstych przyczyn rozdrażnienia należą dolegliwości fizyczne. Wyklucz takie możliwości jak: ból, zaparcie, gorączka, głód lub przymus skorzystania z toalety.
- Przypomnij sobie, czy w ostatnim czasie nie nastąpiła jakaś zmiana w leczeniu. Nawet drastyczne zmiany nastroju nie są nieraz niczym innym jak skutkiem ubocznych działań niektórych leków.
- Staraj się odwrócić uwagę rozgniewanego chorego czymś, co sprawia mu przyjemność - np. ulubionym przysmakiem lub zajęciem.
- Spróbuj włączyć kojącą muzykę lub wykonać łagodne, serdeczne gesty (głaskanie po ręce, policzku itp.).
Źródło: R. Petersen „Co radzi lekarz. Choroba Alzheimera"; wyd. Świat Książki Czytaj też: Oj, zapomniałem!
Jedzenie - poradnik opiekuna
Przyjmowanie leków
powrót do listy
Komentarze do: Gniew i irytacja - Niezbędnik opiekuna
zobacz także:
Psyche i umysł w jesieni życia
09-09-2011 12:53
Wielu Polaków jest przekonanych, że Polska to nie jest kraj dla starych ludzi. Dlaczego? Bo emerytury niskie, a ceny wysokie, bo samotność, bo choroby... Czy...
więcej
Późna dorosłość, choroba i śmierć
03-03-2011 15:58
Rodzina musi poradzić sobie ze słabnącym zdrowiem fizycznym rodziców oraz świadomością nadchodzącej śmierci, a jednocześnie nauczyć się wykorzystywać...
więcej
![]()
