Potrzeby i pragnienia seksualne są naturalną częścią życia większości ludzi dorosłych i nie muszą zanikać w przebiegu choroby Alzheimera, przynajmniej nie od razu. Czasami pewne zachowania chorego są interpretowane błędnie jako seksualne, chociaż w rzeczywistości nie mają takiego charakteru.
Brak zahamowań spowodowany postępującym
otępieniem może sprawiać, że chory będzie dotykać swoich narządów płciowych albo obnażać się pod wpływem potrzeb innych niż seksualne, np. z powodu ogólnego dyskomfortu lub odczucia parcia na mocz. Są to dla opiekuna zachowania niewątpliwie bardzo kłopotliwe, zwłaszcza w miejscach publicznych.
A oto kilka pomysłów, jak na nie reagować:
- Spróbuj ustalić, czy podopieczny nie wyraża w ten sposób odczuwanego dyskomfortu fizycznego. Okolica narządów płciowych może być podrażniona i obolała, zwłaszcza u osób regularnie noszących pieluchomajtki z powodu nietrzymania moczu lub stolca. Czasami przyczyną może być również zbyt ciasna bielizna lub po prostu przegrzanie.
- Wyklucz depresję jako potencjalną przyczynę zachowań o charakterze seksualnym.
- Podopieczny nadal potrzebuje czułości i jej fizycznych przejawów. Staraj się zaspokajać te potrzeby w „bezpieczny", aseksualny sposób, np. masując mu plecy czy stopy, robiąc manicure, szczotkując włosy. Nie szczędź uścisków i przyjacielskich pocałunków, o ile nie prowadzą do eskalacji zachowań seksualnych.
- Zapewnij podopiecznemu przyjemne bodźce dotykowe, podsuwając mu pluszowe zabawki, próbki tkanin, miękkie piłeczki do ściskania i tym podobne miłe w dotyku przedmioty.
- Małżonkowie przejmujący rolę opiekunów tracą zwykle zainteresowanie współżyciem seksualnym ze swoimi podopiecznymi. Jeśli tak jest w twoim przypadku, nie czuj się w obowiązku kontynuowania współżycia wbrew własnej woli. Czasami pomaga zastąpienie małżeńskiego łoża dwoma oddzielnymi łóżkami.
- Jeśli podopieczny składa ci niedwuznaczne i niepożądane propozycje, zareaguj spokojnie, ale stanowczo. Nie denerwuj się, nie wpadaj w panikę ani nie besztaj chorego. Powiedz „nie", po czym łagodnie skłoń go do zajęcia się czymś innym. Jak wspomniano wyżej, przymusowe współżycie seksualne nie należy do twoich licznych obowiązków opiekuna. W razie potrzeby zabezpiecz się w inny sposób: wyjdź z pokoju i nie wracaj dopóty, dopóki twój podopieczny nie uspokoi się.
- Jeśli czyni on seksualne awanse innym osobom, może to wynikać z mylenia ich ze współmałżonkiem. Jeśli to ty nim jesteś, staraj się nie odbierać takich zachowań jako osobistego afrontu, odrzucenia czy zdrady. Osoba, która staje się obiektem awansów chorego może ci pomóc, mówiąc np.: „Wiem, że jestem podobna do Zosi, ale jestem Anną, twoją starą znajomą. Cieszę się, że cię widzę".
- Jeśli chory ma skłonność do obnażania się, dopilnuj, żeby regularnie chodził do toalety. Pomyśl o kocu czy dodatkowej warstwie ubrania, które mogłyby utrudnić mu żenujące dla ciebie zachowanie, ale wtedy musisz tym bardziej pamiętać o jego potrzebach fizjologicznych.
- Jeśli podopieczny zaczyna się masturbować w obecności innych ludzi, przykryj go kocem lub płaszczem, albo dyskretnie wyprowadź w ustronne miejsce. Nie musisz zwalczać masturbacji za wszelką cenę, chyba że twoim zdaniem wynika ona z nudy lub powoduje otarcia skóry.
Źródło: R. Petersen „Co radzi lekarz. Choroba Alzheimera”; wyd. Świat KsiążkiCzytaj też: Oj, zapomniałem!
Jedzenie - poradnik opiekuna
Kawa może chronić przed chorobą Alzheimera
Psyche i umysł w jesieni życia
09-09-2011 12:53
Wielu Polaków jest przekonanych, że Polska to nie jest kraj dla starych ludzi. Dlaczego? Bo emerytury niskie, a ceny wysokie, bo samotność, bo choroby... Czy...
więcej
Późna dorosłość, choroba i śmierć
03-03-2011 15:58
Rodzina musi poradzić sobie ze słabnącym zdrowiem fizycznym rodziców oraz świadomością nadchodzącej śmierci, a jednocześnie nauczyć się wykorzystywać...
więcej
