Ma je prawie każdy. Wraz z wiekiem pojawia się ich coraz więcej. Mogą być: mało widoczne, duże, małe, płaskie, wyniosłe, gładkie, owłosione, ciemne, prawie przezroczyste... Zmiany skórne można podzielić na:
Znamiona melanocytowe Ich nazwa pochodzi od melanocytu - komórki produkującej barwnik skóry, melaninę, dzielą się na znamiona płaskie i plamy soczewicowate, swym wyglądem przypominające ziarna soczewicy.
Znamiona płaskie Odgraniczone od otoczenia, nie powodują żadnych dolegliwości. Powiększają się wraz ze wzrostem człowieka. Niekiedy, zwłaszcza przy ciągłym drażnieniu, mogą ulec zezłośliwieniu i dać początek czerniakowi
Plamy soczewicowate Przypominają dość duże piegi o różnorodnych odcieniach koloru brunatnego; bywają wrodzone (na ogół na skórze pleców i klatki piersiowej) lub nabyte (mogą pojawiać się pod wpływem promieni słonecznych). Niebezpieczne są tzw. złośliwe plamy soczewicowate, - ciemne i na ogół nieregularnie zabarwione, niekiedy nieco uwypuklone, najczęściej występujące na twarzy – mogą rozwinąć się w czerniaka.
Znamiona błękitne „Bezpieczne”, umiejscowione głeboko w skórze (twarz, kończyny), przybierające barwę od jasnoniebieskiej do czarnej.
Zaburzenia barwnikowe Piegi i ostudy (nieregularne plamy o zabarwieniu od żółtobrunatnego do ciemnobrunatnego)nie są w istocie znamionami. Pojawiające się zwykle na twarzy, głównie u kobiet, np. w pierwszych miesiącach ciąży; mogą być spowodowane różnymi zaburzeniami w organizmie (stany zapalne jajników, choroby: tarczycy, nadnerczy, przysadki mózgowej, wątroby)
Znamiona komórkowe Występują często, dzieli się je na łączące, skórne i mieszane. Ich powierzchnia bywa gładka, brodawkowata, mogą być płaskie, wypukłe, guzkowate, owłosione, a kolorem zbliżone są do barwy skóry oraz wszelkich odcieni brunatnego. Mogą stać się groźne, zwłaszcza
te wrodzone i dysplastyczne, kiedy zaobserwujemy następujące objawy: powiększenie się, pogrubienie, zaczerwienienie, obrzęk; krwawienie, ranki, strupki w obrębie znamienia; świąd.
Naczyniaki To nowotwory niezłośliwe, wyraźnie odgrodzone od powierzchni skóry wypukłe, sinoczerwone plamy lub drobne guzki i pęcherzyki. Występują na skórze lub w tkance podskórnej, rzadziej w innych narządach.
- Naczyniak płaski - leży w poziomie skóry, głównie na karku, twarzy. Występuje
we wczesnym dzieciństwie.
- Naczyniak jamisty - wyniosłe albo podskórne guzki (najczęściej jednak postać mieszana) barwy sinoczerwonej, pojawiające się najczęściej na twarzy i w owłosionej skórze głowy, niekiedy jednostronnie. Występują one we wczesnym dzieciństwie i wraz z wiekiem powiększaja się.
- Naczyniak gwiaździsty - liczne, drobne guzki barwy czerwonej z promieniście rozchodzącymi się naczyniami włosowatymi, u osób w podeszłym wieku umiejscowione głównie na tułowiu (naczyniak starczy)
- Ziarniak naczyniowy - zazwyczaj pojedynczy, sinoczerwony, o wilgotnej, łatwo krwawiącej powierzchni i uszypułowanej podstawie guzek, wykazujący szybki wzrost. Związany z nowotworzeniem naczyń włosowatych, na skutek urazu lub zakażenia bakteryjnego.
Znamiona wychodzące z gruczołów łojowych
Jest to zwykle pojedynczy żółtawo zabarwiony guz o brodawkowatej i zrazikowatej powierzchni, umiejscowiony głównie na owłosionej skórze głowy lub twarzy. W ok. 30% przypadków rozwijaja się rak podstawokomórkowy. Leczenie - usuwanie chirurgiczne
Znamiona wychodzące z gruczołów potowych
Drobne wykwity grudkowate o gładkiej powierzchni, nie różniące się barwą od skóry zdrowej lub lekko brunatnawe, nieznacznie wyniosłe ponad powierzchnię skóry, na ogół umiejscowione w okolicach powiek, szyi, klatki piersiowa i brzucha. Zmiany występują głównie u młodych kobiet.
Znamiona, brodawki i naczyniaki powinno się stale obserwować. Jeśli spostrzeżemy jakieś zmiany, np. kształtu, wielkości i zabarwienia, zaczną boleć lub krwawić, powinniśmy zgłosić się do lekarza, gdyż taki stan może świadczyć o rozpoczynającym się procesie nowotworowym. Znamiona i brodawki, które nie zmieniają się nie są niegroźne.
Maria Pietrzak / linemed.pl
Czytaj też:
USUWANIE ZNAMION
