Nietrzymanie moczu, inaczej bezwiedne oddawanie moczu, chociaż generalnie uważane jest za dolegliwość wieku starczego występuje także u osób w młodszym wieku, zwłaszcza u kobiet. Ocenia się, że jedna piąta populacji w wieku powyżej 65 lat cierpi na nietrzymanie moczu.

Zadaniem dolnego odcinka układu moczowego, pęcherza moczowego oraz cewki moczowej, jest magazynowanie moczu utworzonego w nerkach i okresowe wydalanie go. Faza wydalania rozpoczyna się w momencie relaksacji mięśni otaczających cewkę moczową, podczas gdy mięsień wypieracz moczu zlokalizowany w pęcherzu kurczy się. W ten sposób ciśnienie działające wewnątrz pęcherza moczowego jest wyższe niż panujące w cewce moczowej i pęcherz jest opróżniany.

Aby utrzymać mocz, ciśnienie w cewce moczowej musi być wyższe niż ciśnienie śródpęcherzowe. Gdy wskaźnik ten zaburza się, następuje nietrzymanie moczu i może to być spowodowane obniżeniem ciśnienia w cewce moczowej (najczęstsza przyczyna) albo wzrostem ciśnienia wewnątrz pęcherza. Niekiedy spowodowane jest to jednoczesnym występowaniem obu tych czynników.

Cewka moczowa u kobiet jest krótsza. W przypadku kobiet, dla utrzymania moczu jeszcze większe znaczenie od pęcherza ma warstwa mięśniowa cewki moczowej, która wchodzi w zakres warstwy mięśniowej okolicy krocza.

Postawa towarzysząca nietrzymaniu moczu
Bezwiedne oddawanie moczu nie powinno być powodem do zawstydzenia czy przemilczania. Należy zwrócić się do lekarza, podobnie jak w przypadku innych stanów chorobowych. Obecnie większość przypadków może być skutecznie leczona. Chociaż każdy typ nietrzymania moczu posiada inny sposób leczenia, to panują pewne ogólne zasady, których należy przestrzegać w każdym przypadku, są to:

 

• Ograniczenie bądź całkowite wyeliminowanie pewnych napojów, takich jak kawa, herbata oraz napoje alkoholowe prowokujące oddawanie moczu (diuretyki).
• Przetrenowanie nawyków towarzyszących oddawaniu moczu. Istnieją pewne sposoby, aby tego dokonać.
• W ostatnich latach wynaleziono techniki urodynamiczne, umożliwiające postawienie precyzyjnej diagnozy. Istnieją liczne możliwości terapeutyczne, włączając w to kinezyterapię, elektostymulację oraz elektromiografię.

Rodzaje nietrzymania moczu
Najczęstsze są dwa rodzaje nietrzymania moczu u kobiet, są one ujęte w dwie duże grupy: cewkowe i pozacewkowe.
Ten pierwszy typ, związany z cewką moczową jest najczęstszy i nazywany jest wysiłkowym bądź stresowym nietrzymaniem moczu.
Typ drugi nazywany jest nietrzymaniem z nagłego parcia. Może też istnieć trzecia kategoria, kiedy oba te rodzaje dają mieszane nietrzymanie moczu. Najczęstszym powodem nietrzymania moczu z przyczyn pozacewkowych jest istnienie przetoki moczowo-płciowej.

Źródło: „Encyklopedia zdrowia. Życie seksualne” wyd. Bellona

Czytaj też:
Zapalenie pęcherza
Wszystkie dziewczyny razem?
Badania ważne dla kobiet