Ten stan chorobowy obejmuje tworzenie się stwardniałej tkanki włóknistej w strukturach tworzących penisa. Takie stwardnienie struktur utrudnia osiąganie erekcji, powoduje ból i skrzywienie członka.

Czym jest choroba Peyronie?

Pierwszej wzmianki o chorobie Peyronie dokonał Gabriello Fallopio w roku 1561, aczkolwiek pierwszy jej opis wykonany został przez francuskiego chirurga Francois de la Peyronie w roku 1743. Peyronie zdefiniował ją jako rodzaj stwardnienia penisa i zaklasyfikował jako formę impotencji.

Choroba Peyronie obejmuje rozwój płytek lub twardych guzków w strukturach prącia decydujących o erekcji. Te włókniste twory powodują zakrzywienie prącia podczas erekcji, jest to zazwyczaj bolesne, utrudnia stosunek seksualny, a nawet go uniemożliwia.

U większości pacjentów, u których wystąpiła ta choroba pojawiają się dwie fazy: w pierwszej, aktywnej fazie erekcje są bolesne, a penis deformuje się; druga, mniej agresywna faza cechuje się ustabilizowaniem zakrzywień, erekcje nie są już tak bolesne jak uprzednio i następuje stabilizacja całego procesu.

Przyczyny

Nie określono definitywnej przyczyny występowania choroby Peyronie, ale wszystkie badania wskazują, że punktem inicjacji tego schorzenia sq głównie wielokrotne mikrourazy doznane podczas stosunków płciowych.

Istnieją pewne pozycje i ruchy podczas stosunku, które stwarzają większe prawdopodobieństwo doprowadzenia do takich mikrourazów - gdy kobieta znajduje się w pozycji na mężczyźnie lub gdy wielokrotnie penetracja ze strony mężczyzny nie odbywa się w sposób prawidłowy. Teoria ta może wyjaśniać występowanie cięższych przypadków tej dolegliwości, nie wyjaśnia jednak dlaczego istnieją przypadki rozwijające się stopniowo lub też, gdy choroba pojawia się bez jakiegokolwiek uchwytnego urazu.

Jeżeli pacjent chorujący na tę chorobę wyzdrowieje w ciągu roku, to tkanka włóknista przestanie wzrastać, a choroba nie będzie się dalej rozwijać i nie przekroczy wstępnej, zapalnej fazy rozwojowej. Jednak, jeśli choroba będzie uporczywie utrzymywać się przez lata, to pojawiająca się często twarda tkanka włóknista może ulec procesowi zwapnienia, co powoduje deformację penisa.

Zaobserwowano częstsze występowanie choroby Peyronie u mężczyzn chorych na cukrzycę, chorobę Dupuytrena lub przykurcze (z występowaniem włóknistych guzków na dłoniach), chorobę Pageta (zaburzenia dotyczące kości i powodujące ich deformację), skazę moczanową, nadciśnienie tętnicze krwi wywołane stosowaniem leków oraz u mężczyzn, którzy zmuszeni są do stosowania cewników.
Istnieją dowody na to, iż schorzenie to może mieć podłoże genetyczne, a zatem mężczyzna może mieć genetyczne predyspozycje do nabycia tej choroby.

Objawy

 

• Bolesna erekcja.
• Podczas wzwodu penis jest zakrzywiony w jedną lub drugą stronę, zależnie od tego, gdzie zlokalizowana jest tkanka włóknista. W przypadkach, gdy tkanka ta jest zlokalizowana po obu stronach penisa - górnej i dolnej, może pojawić się pęknięcie i skrócenie penisa.
• W czasie erekcji średnica penisa zmniejsza się.
• Możliwe jest zauważenie grubego, podobnego do powrózka, linijnego tworu zbudowanego z tkanki włóknistej w obrębie członka (także w stanie erekcji).
• Ból, deformacja członka i niepokój emocjonalny mogą stanowić utrudnienie w podejmowaniu stosunków seksualnych i powodować powstanie impotencji.

Źródło: "Encyklopedia Zdrowia. Mężczyzna"; wyd. Bellona

Czytaj też:
Usunięcie prostaty przedłuża życie
Problemowe V czyli niesprawne wędzidełko
Mała niebieska pigułka