Mianem choroby niedokrwiennej serca określa się zespół objawów wywołany niedokrwieniem pracującego mięśnia sercowego. Najczęstszą przyczyną niedokrwienia jest zwężenie tętnic wieńcowych spowodowane zmianami miażdżycowymi rozwijającymi się w ich ścianie.

Najczęstszymi dolegliwościami zgłaszanymi przez pacjentów są: ból za mostkiem, zwykle o charakterze pieczenia, gniecenia lub ściskania, uczucie dławienia, duszność, kołatanie serca.

Objawy:
Objawy choroby niedokrwiennej pojawiają się zwykle po wysiłku, zdenerwowaniu, obfitym posiłku, ekspozycji na zimne powietrze (dusznica stabilna). Czasami dolegliwości mogą pojawiać się także w spoczynku. Stan taki określamy mianem dusznicy niestabilnej.

Przyczyny choroby:
Do rozwoju choroby niedokrwiennej serca przyczyniają się pewne czynniki, które mogą wywołać lub przyspieszyć rozwój zmian miażdżycowych w naczyniach. Należą do nich: palenie tytoniu, otyłość, nadciśnienie tętnicze, podwyższony poziom cholesterolu we krwi, brak ruchu, stres.

Im więcej czynników ryzyka jest obecnych, tym większe prawdopodobieństwo zawału. Pacjent, u którego wystąpiły objawy choroby niedokrwiennej serca powinien zgłosić się do lekarza w celu postawienia rozpoznania i rozpoczęcia odpowiedniego leczenia.

Leczenie:
Istnieje wiele grup leków stosowanych w leczeniu choroby niedokrwiennej serca. Do najszerzej stosowanych należą: b-blokery - ekonomizują pracę serca zmniejszając zapotrzebowanie na tlen, nitraty - rozszerzają naczynia wieńcowe zwiększając dostarczanie tlenu do mięśnia sercowego, antagoniści wapnia - podobnie jak nitraty rozszerzają naczynia zwiększając zaopatrzenie serca w tlen i inne.

Dobór odpowiedniego leczenia pozwala na zapobieganie wystąpienia objawów dusznicy bolesnej, a także, w przypadku wystąpienia bólu za mostkiem na szybkie jego ustąpienie po przyjęciu leku.