Białe zęby ukazujące i ładny uśmiech są ozdobą każdej twarzy. Uzyskanie takiego efektu wymaga regularnej ich pielęgnacji. Fluor jest jednym z dziesięciu mikroelementów niezbędnych do życia człowieka, a jego działanie jest ściśle związane z prawidłowym rozwojem zębów Zęby pokryte są z zewnątrz szkliwem stanowiącym najtwardszą tkanką ludzkiego organizmu. W ich wnętrzu znajduje się tzw. miazga, która zawiera nerwy i naczynia krwionośne, dzięki którym ząb żyje. Fluor zwiększa odporność zębów na próchnicę, ponieważ wspomaga ich mineralizację i wzmacnia szkliwo. Dzięki temu zęby stają się bardziej odporne na działanie kwasów organicznych. Profilaktyka fluorowa ma na celu złagodzenie przebiegu próchnicy.
Próchnica Jest efektem działania kwasów organicznych na szkliwo zębów. Chorobę tę można dziś nazwać chorobą społeczną, gdyż dotyczy większości osób, nie oszczędza nawet najmłodszych. Stomatolodzy przyznają, że rodzice przyprowadzają pociechy do gabinetu, dopiero gdy próchnica i ubytki są już duże, a ząb boli. Tymczasem aby cieszyć się zdrowymi, stałymi zębami w dojrzałym wieku trzeba koniecznie zadbać już o mleczaki.
Zapobieganie próchnicy polega na odpowiedniej higienie jamy ustnej, do której należy codzienne czyszczenie zębów z płytki bakteryjnej za pomocą szczoteczki i pasty oraz nici dentystycznej. Zęby szczotkujemy zawsze po śniadaniu i kolacji, a jeśli jest taka możliwość również po obiedzie. Szczoteczkę do zębów należy zmieniać co trzy miesiące, natomiast dwa razy w roku zalecane jest profesjonalne czyszczenie zębów w gabinecie stomatologicznym.
Samo szczotkowanie zębów usuwa około 60 procent zanieczyszczeń, dlatego dodatkowo należy używać nici dentystycznych oraz płynów antyseptycznych. Nici dentystyczne dokładnie usuwają płytkę oraz resztki pokarmu zalegające miedzy zębami. Płyny antyseptyczne zabijają bakterie, zapobiegają tworzeniu się płytki nazębnej i kamienia oraz zapewniają długotrwałą ochronę.
Fluorki Fluorki są fizjologicznymi składnikami płynów ustrojowych i tkanek. Odkładają się w zębach oraz w kościach. Fluorki stosowane są w profilaktyce próchnicy jako tzw. fluoryzacja. Preparaty z fluorem dostępne są w postaci kropli i tabletek do ssania. Krople stosowane są u niemowląt i małych dzieci, tabletki u dzieci starszych potrafiących już ssać. Fluoryzację należy zacząć już u niemowląt, zanim wyrżną się pierwsze ząbki mleczne i kontynuować do ich 13-14 roku życia. Największy wpływ wywiera fluor na wzmacnianie zębów w początkowym okresie życia. Działanie ochronne fluoru najpełniejsze jest wtedy, gdy pierwiastek ten dostarczany jest regularnie. Dzieci zawsze powinny stosować preparaty fluorowe pod kontrolą dorosłych.
Pasty z fluorem Pasty takie mają działanie wspomagające w zapobieganiu próchnicy i pomagają odbudowywać drobne uszkodzenia szkliwa Do regularnego szczotkowania zębów pastą z fluorem należy przyzwyczajać już małe dzieci. Zawsze należy nadzorować dziecko podczas mycia zębów, ilość nakładanej pasty (najlepiej przeznaczonej specjalnie dla dzieci) powinna mieć wielkość ziarenka grochu.
Najważniejszy jednak jest fluor dostarczany do naszego organizmu z pożywieniem i wodą oraz preparatami doustnymi. Dobowe zapotrzebowanie na fluor wynosi 1-2mg.Samodzielne dawkowanie fluoru może wywołać objawy przedawkowania. Ostre przedawkowanie u dorosłej osoby może wystąpić po jednorazowym zażyciu ponad 100 tabletek zawierających po 1 mg. Fluoru Objawami są: nudności, nadmierne ślinienie, wymioty, bóle brzucha i biegunka.
U dziecka ostre przedawkowanie może wystąpić po zażyciu 100-200 tabletek zawierających po 0,25 mg.fluoru. Należy wtedy jak najszybciej wywołać u dziecka wymioty, podać dużą ilość mleka do picia oraz kontaktować się z najbliższym szpitalem.
Fluor ostrożnie powinny przyjmować osoby z niewydolnością nerek i wątroby, chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy. Nie powinny go przyjmować kobiety w ciąży, ponieważ łożysko stanowi barierę dla jonu fluorowego i nie ma żadnego wpływu na redukcję próchnicy u dziecka juz po narodzinach. Sporadycznie preparaty fluoru mogę wywołać objawy uboczne. Jest to zwykle łagodne zaczerwienienie skóry, które szybko ustępuje po przerwaniu leczenia.
Anna Ejneberg/linemed.pl
Czytaj też:
Domowe przedszkole - Higiena na wesoło