Wiele osób nawet nie wie, że cierpi na zakażenie wirusem wątroby, ponieważ objawy mogą przypominać grypę, czy niestrawność. Wirusowe zapalenie wątroby (WZW), to choroba zakaźna uszkadzająca komórki wątroby – hepatocyty. Powodują ją wirusy oznaczone symbolami A, B, C, D, E, G. Wirus A Wirusowe zapalenie wątroby typu A jest powszechnie nazywane żółtaczką, chorobą brudnych rąk. Choroba jest przenoszona drogą pokarmową. Do zakażenia dochodzi, kiedy zjemy pożywienie, w którym są zarazki, lub wypijemy zakażoną wodę. Zanim wystąpi prawdziwa choroba, człowiek może już zakażać.
Objawy i leczenie Typowe objawy żółtaczki są bardzo różnorodne. Na początku: podwyższona temperatura, bóle mięśniowe, łamanie w kościach, ból brzucha, wymioty, niestrawność, wysypka. Później występuje zażółcenie skóry i oczu.
Wszelki wątpliwości z rozpoznaniem zakażenia znikają, gdy mocz staje się ciemny, a stolec jasny (odbarwiony). Jest to sygnał, że jak najszybciej należy udać się do lekarza!
Leczenie wymaga dwu - trzy tygodniowego pobytu w szpitalu i polega na obserwacji chorego, badaniach kontrolnych. Pacjent musi mieć zapewniony spokój, ograniczyć wysiłek fizyczny i przyjmować lekkostrawne posiłki.
Wirusowe zapalenie wątroby typu A to najmniej groźna odmiana żółtaczki. Zwykle przebiega łagodnie i po kilku tygodniach kończy się całkowitym wyzdrowieniem.
Należy jednak poinformować wszystkich, którzy mogli zarazić się poprzez kontakt
z nosicielem wirusa – znajomych, dzieci chodzące do tej samej szkoły, współpracowników, itp.
Jak zapobiegać? Przede wszystkim należy przestrzegać zasad higieny i dbać o jakość wody pitnej. Wirus jest bardzo wrażliwy na środki dezynfekcyjne. Jeżeli jednak chcemy mieć pewność, należy się zaszczepić. W Polsce szczepienie, nie jest refundowane przez NFZ i trzeba przeprowadzać je na własny koszt.
Wirus B Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest naprawdę groźne. Wirus uszkadza nie tylko wątrobę, ale również inne narządy, np. mięsień sercowy, nerki. Okres wylęgania choroby trwa zwykle od 60 do 90 dni.. Objawy przypominają grypę i zatrucie pokarmowe. Niekiedy występuje niedokrwistość, powiększenie wątroby, wysypka oraz zażółcenie skóry i oczu.
Objawy i leczenie Do zakażenia wirusem B może dojść poprzez ślinę, krew (np. podczas zabiegu chirurgicznego – źle wysterylizowane narzędzia), u dentysty, ginekologa, chorego, w wyniku kontaktu płciowego.
Na chorobę są szczególnie narażone noworodki. Zakażeniu zapobiega podanie zaraz
po porodzie immunoglobuliny i szczepionki przeciw WZWB.
Żółtaczka typu B wymaga jak najszybszej opieki lekarskiej. Leczenie żółtaczce typu B, polega przede wszystkim na obserwacji, zapewnieniu choremu spokoju i lekkich posiłków. Można również stosować leczenie interferonem alfa albo lamiwudyną, na którą niestety wirusy bardzo szybko się uodparniają. Nowym preparatem jest entecavir, który blokując polimerazę, jeden z enzymów wirusa, hamuje jego mnożenie się.
Choroba WZW B trwa niekiedy dłużej - zwykle od dwóch do trzech miesięcy. Wielu pacjentów całkowicie wraca do zdrowia. U niektórych jednak choroba przechodzi w stan przewlekły, który może trwać od kilku do kilkunastu miesięcy - a bywa, że nawet kilka lat
i prowadzić do marskości lub raka wątroby.
Choroba może powracać. Jednak nawet ci, co wyzdrowieją, stają się na zawsze nosicielami wirusa.
Jak zapobiegać? Najlepiej jest się zaszczepić. Szczepionka daje odporność na około pięć lat. Podaje się
ją wszystkim noworodkom, zaś kolejne dawki niemowlętom w 2. i 6.-7. miesiącu życia.
Dla uzyskania odporności potrzebne są trzy dawki szczepionki.
Maria Pietrzak
Czytaj też: TAJEMNICZE I GROŹNE WIRUSY WZW
