Z wyjątkiem włośnicy, właściwie wszystkie inne robaczyce dają podobny zespół objawów chorobowych, występują:

We właściwie wszystkich robaczycach, z wyjątkiem włośnicy, występuje zespół podobnych objawów, obejmujący:

• objawy ze strony przewodu pokarmowego: zmiana łaknienia (brak apetytu lub nadmierny głód), apetyt spaczony (nadmierny na potrawy kwaśne lub słodkie), nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka lub zaparcie stolca;
• objawy ogólne: osłabienie, nieprzybieranie na wadze, czasem chudnięcie, bladość, sińce pod oczami
• objawy typu nerwicowego: nadmierna pobudliwość lub apatia, zgrzytanie zębami, zawroty głowy, nierzadko pobolewanie głowy, u dzieci czasem drgawki
• objawy uczuleniowe: zmiany skórne i swędzące wysypki, obrzęki alergiczne
• zwiększona liczba leukocytów kwasochłonnych

Tasiemczyce:

Tasiemce mają kształt wydłużonej, płaskiej tasiemki czy wstążki. Składają się z małej główki zaopatrzonej w narządy czepne, krótkiej szyjki i przeważnie licznych członów. Pokarm pobierają na drodze osmozy. Dojrzałe człony wypełnione dużą ilością jaj, odrywają się od ciała tasiemca i są wydalane z kałem. Dalszy rozwój do postaci inwazyjnego wągra odbywa się w żywicielu pośrednim, głównie w mięśniach, ale także w wątrobie, mózgu i innych narządach. Wągier ma kształt pęcherzyka i zawiera płyn oraz główkę. Choroba wywołana przez wągry nazywa się wągrzycą. U człowieka zazwyczaj występuje tasiemczyca wywołana przez tasiemca uzbrojonego, nieuzbrojonego lub karłowatego.

Glistnica

Wywoływana jest przez zakażenie glistą ludzką, która należy do grupy robaków obłych. Zarażenie powstaje na skutek spożycia jaj glisty, obecnych w zanieczyszczonej wodzie lub pokarmie (często na warzywach lub owocach). Z jaj w jelicie cienkim uwalniają się larwy, które naczyniami krwionośnymi, przez wątrobę i prawe serce docierają do płuc. Tam, po około 10 dniach rozpoczynają wędrówkę w stronę tchawicy, zostają odkrztuszane i połknięte, wracają do jelita cienkiego, gdzie osiągają dojrzałość płciową.

Objawy: nie określone, nawracające bóle brzucha, mdłości, czasem wymioty, zmniejszone łaknienie lub jego brak, apatia lub zbytnie pobudzenie, zaburzenia snu, burksizm. Długo utrzymująca się glistnica może doprowadzić do niedożywienia, a nawet (w przypadku dzieci) zahamować rozwój fizyczny. Glista wydziela substancje silnie toksyczne i bardzo często pojawiają się objawy o charakterze alergicznym: zmiany skórne, zapalenia spojówek, obrzęki powiek, nieżyt nosa.
Powikłania: W czasie wędrówki glist występuje odruch wymiotny, który może powodować przesuwanie się glist w górę przełyku i niedrożność górnych dróg oddechowych. Czasem glistnica wymaga interwencji chirurgicznej, gdy wniknięcie glist do dróg żółciowych powoduje ich zatkanie, zajęcie wyrostka robaczkowego jego stan zapalny, a zatkanie światła jelita niedrożność układu pokarmowego.

Włośnica

Przyczyny: chorobę wywołuje włosień kręty. Spożyte z mięsem otorbione larwy pasożyta pod działaniem soków żołądkowych tracą swą otoczkę, a w dwunastnicy i jelicie cienkim przekształcają się w postacie dojrzałe. Po kopulacji samice wnikają w błonę komórkową i rodzą wielkie ilości żywych, nitkowatych jaj, które następnie przez układ chłonny dostają się do krwioobiegu. Następuje faza uogólnionej inwazji. W jej wyniku większość larw osiedla się mięśniach, narządach wewnętrznych i ośrodkowym układzie nerwowym.

Objawy: w okresie inwazji jelitowej mogą występować krótkotrwałe objawy takie, jak: mdłości, wymioty, bóle brzucha, biegunki. Wraz z inwazją uogólnioną pojawia się gorączka, czasem z dreszczami, obrzęki powiek i tkanki oczołodołowej, obrzęki twarzy, bóle różnych grup mięsni, wykwity wysypkowe.

Czytaj też:
WPŁYW PASOŻYTÓW NA ZDROWIE PSYCHICZNE CZŁOWIEKA