Hipochondrycy cierpią z powodu wyimaginowanych chorób, ale to nie znaczy, że nic złego z nimi się nie dzieje...


Czy zdarzyło ci się martwić, że dolega ci poważna choroba?
Prawie każdy z nas przeżywa od czasu do czasu lęk przed wrzodem żołądka, miażdżycą a nawet zawałem. Interniści twierdzą, że średnio jeden na dwudziestu odwiedzających ich pacjentów, uważa np. objawy zwykłego zmęczenia za symptomy groźnych dolegliwości.

W każdym tygodniu aż 80 proc. z nas odczuwa jakieś lekkie dolegliwości, jak np. ból głowy.

Hipochondryk wierzy w najmniej prawdopodobną, ale najgroźniejszą ewentualność. Czuje się faktycznie źle. Nie symuluje. Jest przeświadczony, iż cierpi na poważną somatyczną chorobę i oczekuje jej zdiagnozowania. Krąży od specjalisty do specjalisty domagając się wykonywania coraz to nowych badań. Z zawodem przyjmuje informację o prawidłowych wynikach.

Hipochondryczny lęk powoduje objaw błędnego koła: im bardziej się boimy o własne zdrowie, tym bardziej pogarsza się nasze samopoczucie. Bardzo trudno jest wytłumaczyć hipochondrykowi, że przyczyna jego dolegliwości tkwi w głowie a nie fizycznej chorobie. Hipochondrycy mogą skarżyć się na różne objawy takie jak zmęczenie, problemy z pamięcią, utrata apetytu, apatia. Ogólne przygnębienie powoduje, że silniej niż inni reagują na ból. Nie dowierzają swojemu lekarzowi, ze potrzebna im pomoc psychologa.


Skąd to się bierze?
Nikt nie rodzi się hipochondrykiem. Z wywiadów przeprowadzanych przez lekarzy wynika, że najczęściej hipochondrycy mieli nadopiekuńczych rodziców i wzrastali w atmosferze olbrzymiej troski o zdrowie. Wzorce te przenoszą potem do dorosłego życia.

Hipochondryk często wymaga od partnera takiej samej troski, jaką otaczała go mama, a od najomych i kolegów w pracy przesadnego liczenia się z jego samopoczuciem.


Jak sobie pomóc ?
• U psychologa
Najlepiej zwrócić się do psychologa- terapeuty, który pomoże nam dostrzec związek miedzy własnymi przeżyciami psychicznymi a dolegliwościami, których się tak boimy. Terapia polega na tym, że pacjenci uczą się zdawać sobie sprawę z tego, iż niewłaściwie interpretują sygnały wysyłane przez organizm, obawiając się zawsze najgorszego, zamiast realistycznie oceniać stopień zagrożenia. Analizują też przyczyny, dla których tak reagują, i mogą w ten sposób opanować lęk.

• W domu
Przydatne jest także prowadzenie dziennika, w którym zapisuje się wszelkie objawy zdrowotne oraz ...sytuacje życiowe, które je poprzedziły. W krótkim czasie okaże się, że "choroba" nasila się pod wpływem określonych emocji.

• U psychiatry
Najnowsze badania wskazują także, że hipochondria ustępuje pod wpływem leczenia środkami antydepresyjnymi. Przepisuje je psychiatra. Terapia trwa około roku i przynosi efekty w 7 na 10 przypadków

Sprawdź czy masz skłonności hipochondryczne

• Codziennie dręczą cię obsesyjne myśli o własnym zdrowiu
• W czasie wizyty w gabinecie sugerujesz lekarzowi, by skierował cię na specjalistyczne badania wykrywające np. wadę serca, guz mózgu czy raka jelit itp.
• Odwiedzasz lekarza częściej niż 8 razy w roku, choć on nie zaleca ci tak częstych wizyt
• Od trzech miesięcy codziennie zażywałaś jakiś lek, choć lekarz ci tego wcale nie przepisywał

Jeśli na trzy odpowiedzi są twierdzące, należysz prawdopodobnie do grona hipochondryków

Małgorzata Kłeczek/linemed.pl

Czytaj też:
Dlaczego pojawia się depresja
Zaburzenia lękowe
Modelowanie własnej osobowości poprzez kolory ubioru