Każdy człowiek codziennie wypełnia pewne obowiązki. Często pierwszym sygnałem choroby, takim, który powinien zwrócić uwagę, jest zmiana podejścia do znanych i wykonywanych wielokrotnie obowiązków.

Chory zaczyna je traktować jak kule u nogi. Każdy obowiązek rozrasta się do megarozmiaru i wywołuje poczucie przytłoczenia. Realizacja kolejnego zadania zamiast cieszyć i przynosić satysfakcję, wywołuje poczucie jeszcze większego zmęczenia, a nawet wyczerpania. Chęć, aby usiąść i odpocząć w spokoju, pomału zaczyna przesłaniać wszystko. Ale nawet to spokojne posiedzenie nie przywraca ochoty do działania. Narasta zobojętnienie i obniża się nastrój.

Złe samopoczucie ma wpływ na działanie układu immunologicznego. Doprowadza ono do zmniejszenia odporności. Częściej pojawiają się infekcje, które mogą dłużej trwać, a ich leczenie nie będzie już takie łatwe. Ważne w rozpoznaniu jest uzyskanie informacji, że chory zauważa zmęczenie trwające ponad pół roku, uniemożliwiające wykonywanie co najmniej połowy z przyjętych wcześniej obowiązków. Oprócz zmęczenia pojawiają się trudności ze skupieniem uwagi i zaburzenia pamięci.

Dolegliwości nie dotyczą tylko sfery psychiki. Ze strony ciała pojawiają się bóle mięśni, stawów, głowy i gardła. Mogą im towarzyszyć tkliwość przy dotykaniu okolicy węzłów chłonnych szyjnych lub pachowych, obrzęki, zaburzenia rytmu serca (uczucie kołatania serca). Zmęczenie nasilone w wyniku uprawiania jakiejś aktywności fizycznej utrzymuje się długo (dłużej niż dobę). Ze strony przewodu pokarmowego dołącza się zespół jelita drażliwego. Jest to uciążliwy stan, charakteryzujący się bólami brzucha, wzdęciami, zmianą rytmu wypróżnień (na zmianę zaparcia i biegunki). Organizm sprawia wrażenie nadmiernie wrażliwego na alkohol i leki.

Reakcje chorych dotkniętych wyżej wymienionymi dolegliwościami mogą być zróżnicowane. Ale informacje uzyskane w gabinecie lekarskim wskazują, że najczęstszą reakcją jest sięganie po środki pobudzające (kawę, mocną herbatę, coca-colę itp.). Część osób sięga po słodycze, po których doświadcza przypływu energii. Niestety, wszystkie te reakcje przynoszą efekt krótkotrwały.

Co się dzieje, gdy np. zostanie dostarczony z zewnątrz dodatkowo cukier do organizmu? Do zwiększonej aktywności zostaje zmuszona trzustka produkująca insulinę. Insulina obniża poziom cukru we krwi, co w efekcie ponownie wyzwala uczucie zmęczenia.

Nadmiernie eksploatowana trzustka może odmówić posłuszeństwa, a wówczas w organizmie pojawia się niedobór insuliny, czyli cukrzyca.



Objawy związane z zespołem przewlekłego zmęczenia:

• uczucie chronicznego zmęczenia niepowiązane z wysiłkami,
• pogorszenie pamięci,
• kłopoty z koncentracją,
• bóle głowy, mięśni, stawów,
• osłabienie siły mięśni,
• zespół jelita drażliwego,
• zaburzenia rytmu serca,
• częste, nawracające infekcje.

Podczas analizowania własnych dolegliwości warto zwrócić uwagę na objawy często lekceważone, a mogące sugerować grzybicę:

• dyskomfort ze strony przewodu pokarmowego (pobolewania brzucha, wzdęcia, zaparcia, świąd odbytu),
• wysypki lub inne zmiany skórne, świąd,
• częste, nawracające zapalenia pęcherza moczowego u kobiet,
• stany zapalne układu rozrodczego, bóle podbrzusza u kobiet,
• na stopach - pękanie naskórka między palcami, zaczerwienienie skóry, pieczenie (chorzy często mówią o „paleniu nie do wytrzymania"), łuszczenie, pękanie, nieprzyjemny zapach, zmiana grubości i zabarwienia paznokci.

Źródło: K. Wrotek „Zespół przewlekłego zmęczenia”; wyd. Septem


Czytaj też:
Depresja sezonowa
Stres - walka ze smokiem
Zespół przewlekłego zmęczenia