Zbyt twarda szczoteczka do zębów, niewłaściwa higiena jamy ustnej – to w 90 procentach przyczyny pojawienia się zapalenia przyzębia, czyli paradontozy.


Zęby trzeba myć najlepiej po każdym posiłku (w wersji minimum – dwa razy dziennie: rano i wieczorem). To wiemy wszyscy, nie wszyscy jednak stosujemy. Tymczasem bakterie, które (z powodu złej higieny) rozwijają się w jamie ustnej, tworzą na zębach płytkę (tzw. nazębną), a nawet trudny do usunięcia kamień. Toksyny produkowane przez bakterie tam się gnieżdżące stopniowo atakują dziąsła i powodują stan zapalny. Z kolei nie wyleczone zapalenie może doprowadzić do głębszej degradacji dziąseł. Wówczas odstają one od korzeni zębów i tworzą głębokie kieszonki, w których gromadzą się bakterie i resztki pokarmowe. Z czasem kieszonki coraz bardziej się pogłębiają, dziąsła "cofają się", a korzenie zębów są coraz bardziej odsłonięte. Zniszczeniu ulega struktura zębów. W efekcie zęby się chwieją, a w zaawansowanym stadium choroby – nawet wypadają.

Jak rozpoznać parodontozę ?

Pierwszym sygnałem ostrzegawczym powinno być lekkie krwawienie dziąseł podczas szczotkowania, a także zaczerwienienie i opuchnięcie dziąseł, któremu towarzyszy ból. Niepokojące powinno być także odsłonięcie szyjek zębowych. Oprócz nieprawidłowej higieny jamy ustnej, paradontozie sprzyjają niektóre inne choroby (np. cukrzyca, zaburzenia hormonalne, nadciśnienie tętnicze). Na jej rozwój mają też wpływ źle wykonane uzupełnienia zębów, czy niewłaściwe leczenie (bądź w ogóle zaniechanie leczenia) wad zgryzu. Uwarunkowania genetyczne również odgrywają tutaj istotną rolę.

Nie lekceważ leczenia

Przede wszystkim dbaj o higienę jamy ustnej i regularnie odwiedzaj dentystę. To zresztą podstawowe sposoby leczenia pierwszych objawów paradontozy. Oczywiście konieczne też jest wyleczenie wszelkich stanów zapalnych dziąseł. W tym celu stosuje się środki przeciwbakteryjne i przeciwzapalne (np. w formie płukanek), czasem antybiotyki.

W bardziej zaawansowanym stadium choroby stomatolog musi oczyścić zainfekowane zębodoły. Jeśli natomiast choroba uszkodziła znaczną część ozębnej, lekarz może przeprowadzić tzw. usztywnianie zębów. Za pomocą różnych technik tworzy konstrukcję powstrzymująca chwianie się zębów. Usuwa ją po zagojeniu się ran w dziąsłach i odbudowaniu się tkanki ozębnej.

W leczeniu zaawansowanej paradontozy stosowane są też zabiegi mające na celu odbudowę zniszczonych tkanek zębów, czy nawet przeszczepy kości (w miejsce zniszczonej tkanki zęba wszczepia się tkankę pochodzącą z innej kości chorego).

Ważna profilaktyka

Jednak wystarczy przestrzegać kilku poniższych zasad, by zminimalizować ryzyko wystąpienia parodontozy. Oto one:

 

• Do mycia zębów używaj raczej miękkiej szczoteczki.
• Przynajmniej dwa razy dziennie czyść przestrzenie międzyzębowe za pomocą nici dentystycznych.
• Regularnie odwiedzaj dentystę i usuwaj kamień nazębny.
• Usuń stare nawisające lub odstające wypełnienia zębów.
• Koryguj wady zgryzu (nawet jeśli nie jesteś już dzieckiem czy nastolatkiem).
• Jedz pokarmy, które zmuszają do rozgryzania, rozdrabniania i żucia.

Czytaj też:
Zdrowy uśmiech
Nowotwór, a higiena jamy ustnej
Czy odpowiednio dbasz o swoje zęby? -QUIZ