jama ustna (łac. cavum oris) – odbywa się tu pierwszy etap przetwarzania pożywienia – żucie, miażdżenie, zwilżanie (przy pomocy ślinianek – przyusznej, podżuchwowej i podjęzykowej) oraz pierwszy etap trawienia.

gardło (łac. pharynx)– czyli miejsce skrzyżowania się układu oddechowego i pokarmowego. Jego zadaniem jest zatem transport zarówno pożywienia do dalszych narządów, jak i tlenu do krtani.

przełyk (łac. oesophagus) – pełniący dalsze funkcje transportowe, przez część szyjną, piersiową, aż do brzusznej. Jego szczególnym znakiem jest obecność „zwieraczy” uniemożliwiających cofanie się treści pokarmowych

żołądek (łac. gaster) – czyli najszersza część przewodu składająca się z części wpustowej, dna trzonu i części odźwiernikowej. Tu obok przesuwania pożywienia odbywa się jego dalsze trawienie, związane głównie z wytwarzanymi przez jego błonę śluzową sokami żołądkowymi, w których skład wchodzą enzymy.

jelito cienkie (łac. intestinum tenue) – składające się z dwunastnicy (która łączy się z przewodem trzustkowym i żółciowym), jelita czczego i krętego. W tym miejscu następuje dalsze trawienie pokarmów, wchłanianie niezbędnych składników oraz dalszy transport.

jelito grube (łac. intestinum crassum) – oddzielone od jelita cienkiego zastawką krętnico-kątniczą (zastawką Bauhina), która uniemożliwia powrót niepotrzebnych substancji do układu. Dzieli się na: jelito ślepe od którego odchodzi wyrostek robaczkowy, okrężnicę i odbytnicę z kanałem odbytowym. Jego główną funkcją jest tworzenie kału – czyli zagęszczenie i przetworzenie zbędnych składników pokarmowych przy pomocy bakterii, oraz jego wydalenie.