Początek roku szkolnego jest najlepszym momentem na zmianę złej organizacji czasu dziecka i pokazanie mu, że nauka nie musi być nudna Najlepszym czasem momentem na wyrabianie w dziecku trwałych nawyków jest początek edukacji. Czasami jednak na skutek zaniedbania czy innych przyczyn (np. choroby) nie zostają one zaszczepione. Pretekstem do naprawienia tego błędu może być początek roku.
W pierwszym okresie błędne nawyki mogą się w ogóle nie ujawnić, by objawić się nagle w późniejszym czasie. Zmiana owych błędnych nawyków, odbijających się niekorzystnie na nauce, jest możliwa, chociaż trudniejsza niż na początku edukacji. Zazwyczaj dziecku jest też wygodnie z takim systemem nauki, do którego się przyzwyczaiło, i protestuje przed wszelkimi zmianami. Jeżeli jednak wykażesz się stanowczością i sprytem, możesz mu jeszcze pomóc. Oto kilka rad jak radzić sobie z najczęstszymi szkolnymi problemami:
Twoje dziecko nie lubi się uczyć
Problem ten zazwyczaj wiąże się z sytuacją, gdy nauka jest dla dziecka przykrym obowiązkiem, w którym nie dostrzega ono nic ciekawego. Spróbujcie razem z dzieckiem znaleźć coś, co je interesuje. A następnie, postaraj się rozwijać jego zainteresowania: np. jeżeli dziecko interesuje się samolotami, zabieraj je do muzeum lotnictwa, kupuj odpowiednie książki i modele do sklejania. Możesz też znaleźć koło zainteresowań, w którym dziecko będzie się dobrze czuło. Interesując się daną dziedzina, dziecko w naturalny sposób, „przypadkowo” przyswoi sobie wiadomości, przez co nauka wydawać mu się zacznie jako łatwa i przyjemna.
Dziecko nie lubi konkretnego przedmiotu Postaraj się dotrzeć do przyczyny niepowodzeń dziecka, w czym pomoże ci wysłuchanie jego racji. Nie zadowalaj się prostymi rozwiązaniami (zły nauczyciel, który się na biedaka uwziął) i jasno przedstaw dziecku swoje stanowisko, wyraźnie zaznaczając jakich rezultatów się spodziewasz. Z uwagi na to, ze twoje dziecko prawdopodobnie będzie miało inne stanowisko w tej sprawie, zróbcie burzę mózgów i spośród wielu propozycji wybierzcie taką, która zadowoli was obydwoje – może to być samodzielna nauka z podręcznika czy korepetycje. Wyjaśnij też dziecku, że problemy nie znikają same i z czasem stają się coraz trudniejsze do rozwiązania.
Dziecko ma problem z samodzielnym wyszukiwaniem informacji i logicznym myśleniem Mimo, że żyjemy w świecie, w którym niemal na każde pytanie znaleźć można odpowiedź w google, dzieci mają często problem z wyszukiwaniem informacji. To, czego nie wyrzuca przeglądarka, znajduje się wówczas poza ich zasięgiem. Możesz jednak wpływać na zdolności wyszukiwania informacji u swojego dziecka. Gdy twoja pociecha pyta cię o datę wybuchu II Wojny Światowej, daj jej encyklopedię, a jeżeli nie będzie umiała z niej skorzystać, pomóż znaleźć szukany ustęp. Jeżeli zostaniesz zapytana o konkretną datę, nie cofaj się o 500 lat wstecz, starając się dotrzeć do genezy wydarzenia, ale odpowiedz prosto i jasno. Możesz także pomóc, gdy twoje dziecko ma napisać rozprawkę, lub wygłosić referat. Rozmawiaj z nim o temacie pracy w taki sposób, by sformułowało przy tobie główne tezy i znalazło do nich argumenty. Nie narzucaj mu swoich poglądów, lecz dbaj aby miało świadomość, że można zajmować różne stanowiska w tej samej sprawie.
Dziecko nie chce rozmawiać o tym, co zdarzyło się w szkole Rozmowa jest bardzo istotnym czynnikiem, wpływającym na jakość relacji. Czasem w pewnym momencie dziecko przestaje opowiadać o wydarzeniach szkolnych. Istnieje kilka przyczyn tego zjawiska – może weszło już w okres dojrzewania, ma problemy w szkole albo poddajesz je zbytnim naciskom, pragnąc by zdało ci szczegółową relację z całego dnia? To naturalne, że mama chce wiedzieć, jak spędza czas jej dziecko, ale najłatwiej dowiedzieć się czegoś, nie zadając pytań, tylko słuchając. Sprzyja temu atmosfera wspólnych posiłków, spacer czy gra na komputerze. Dziewczynki mają większą skłonność do dokładnego opowiadania i zazwyczaj chętnie zdają relację z tego, jak spędziły dzień, w co się bawiły i jakie dostały stopnie. Chłopcy są bardziej zamknięci, a poddawani naciskom szybko się denerwują. Wszelki kontakt staje się wówczas z przyczyn oczywistych niemożliwy. Zatem ogólną zasadą jest, że dziecka nie należy naciskać, pozwalając mu mówić tylko tyle ile chce. Jeżeli dodatkowo obdarzysz je dużą dozą akceptacji, prawdopodobnie zacznie się przed tobą otwierać, a wasze relacje ulegną zasadniczej poprawie.
Czytaj też: "Fobia szkolna""Dziecko w sieci. cz.1"
