Procedury pierwszej pomocy dla dzieci, zwłaszcza małych, różnią się od tych, które stosujemy wobec dorosłych. Dotyczą one głównie metod resuscytacji, choć nie tylko.

Pamiętaj – najpierw ratuj dziecko, potem dzwoń po pomoc

Jeśli dziecko jest nieprzytomne natychmiast zbadaj oddech i puls. Jeżeli u dziecka, lub niemowlęcia doszło do zatrzymania podstawowych funkcji życiowych, natychmiast przystąp do resuscycucji oddechowo-krążeniowej. Jeśli możesz poproś kogoś aby zadzwonił pod numer alarmowy. Jeśli jesteś sam na miejscu wypadku, po pomoc zadzwoń po mniej więcej minucie, udzielania pomocy. Zarówno szybkie przystąpienie do resuscycucji, jak i telefon po pomoc medyczną są kluczowe dla ratowania życia, jednak w wypadku małych dzieci – inaczej niż u dorosłych – czynności reanimacyjne uznawane są za priorytetowe.

Sprawdź oddech

Jeśli dziecko jest nieprzytomne, natychmiast należy sprawdzić czy oddycha. W pierwszym rzędzie udrożnij drogi oddechowe:

• delikatnie odchyl głowę dziecka do tyłu
• unieś brodę dziecka

Oddech – podobnie jak u dorosłych – sprawdzamy zbliżając policzek i ucho do twarzy poszkodowanego. Jeśli dziecko oddycha powinniśmy to wyczuć i usłyszeć, a także zaobserwować ruch klatki piersiowej.

Wykonaj dwa oddechy ratownicze

• Udrożnij drogi oddechowe odchylając głowę dziecka i unosząc jego brodę
• Jeśli dziecko ma powyżej 12 miesięcy, zatkaj nos palcami i szczelnie zakrywając jego usta swoimi
• Niemowlęciu zakryj ustami zarówno usta jak i nos
• Wykonaj dwa powolne wydechy
• Klatka piersiowa poszkodowanego powinna się unosić. Jeśli to nie następuje ponownie udrożnij drogi oddechowe i powtórz oddechy ratownicze

Po dwóch oddechach zbadaj puls i oddech

U dzieci powyżej jednego roku życia puls, podobnie jak u dorosłych sprawdzamy dotykając szyi dziecka blisko tchawicy. U niemowląt sprawdzamy puls dotykając wewnętrznej części ramienia pomiędzy barkiem a łokciem. Jeśli dziecko nie ma pulsu przystąp do resuscycucji krążeniowo oddechowej.

Jeżeli nie wyczuwasz pulsu natychmiast przystąp do uciskania klatki piersiowej

U dzieci powyżej jednego roku naciski na klatkę piersiową wykonuje się tak samom jak u dorosłych, pamiętając, że zazwyczaj wymagają one mniejszej siły.

• Ułóż nasadę jednej swojej dłoni w środkowej części klatki piersiowej poszkodowanego, pomiędzy brodawkami sutkowymi.
• Dołóż do niej drugą rękę w taki sposób by uciskać mostek poszkodowanego nie opierając dłoni na żebrach.
• Place obu dłoni unieś, albo spleć, aby uniknąć złamania żeber przy ucisku. Twoje ramie powinno być wyprostowane, bark zaś bezpośrednio nad punktem ucisku. Jeśli dziecko jest bardzo małe, możesz zrezygnować z używania drugiej ręki.
• Wykonaj 30 rytmicznych ucisków klatki piersiowej. Uciskaj mocno – ciężarem całego ciała przekazywanym przez wyprostowane ramie – i szybko. Klatka piersiowa przy każdym nacisku powinna być ściśnięta do 2/3 głębokości i całkowite się rozprężać pomiędzy uciskami.

Jeśli poszkodowane jest niemowlę, lub dziecko poniżej roku naciskamy na klatkę dwoma placami jednej ręki:

• Przyłóż dwa place do klatki piersiowej, na środku, tuż poniżej linii sutków
• Podobnie jak w wypadku dorosłego, lub starszego dziecka, wykonaj 30 rytmicznych ucisków klatki piersiowej. Uciskaj mocno i szybko. Klatka piersiowa przy każdym nacisku powinna być ściśnięta do 2/3 głębokości i całkowite się rozprężać pomiędzy uciskami.

Kontynuuj resuscycuję powtarzając cykl 2 oddechów ratunkowych i 30 ucisków klatki piersiowej

Co 2-4 cykle kontroluj oddech i puls poszkodowanego. Jeżeli jesteś sam, wezwij pomoc po 5 cyklach, czyli mniej więcej 2 minutach, po czym powróć do poszkodowanego i kontynuuj resuscycucję. Pamiętaj – możesz ją przerwać dopiero gdy poszkodowany odzyska puls i zacznie sam oddychać, albo w momencie przybycia wykwalifikowanej pomocy medycznej. W większości przypadków nie uda ci się własnoręcznie przywrócić funkcji życiowych poszkodowanego, ale jeśli zaprzestaniesz udzielania pomocy, nawet lekarz będzie bezradny.