Zastosowanie procesu mrożenia jest jedną z najbardziej optymalnych metod utrwalania produktów roślinnych. Wartość odżywcza mrożonek, szczególnie owocowych, jest zbliżona do wartości odżywczej świeżych owoców. Co więcej mrożenie warzyw i owoców pozwala w dużym stopniu na zachowanie koloru, zapachu i smaku świeżych produktów.


Mrożenie jest jedną z najlepszych metod utrwalania żywności i może być stosowane do przedłużania trwałości prawie wszystkich produktów spożywczych.
Zamrażanie opóźnia psucie się żywności przez zmniejszenie aktywności enzymów biorących udział w procesach prowadzących do zepsucia oraz zapobiega namnożeniu się w nich mikroorganizmów. Woda zawarta w żywności zamarzając tworzy drobne kryształki, które są niedostępne dla bakterii. Należy zachować ostrożność zarówno przed zamrożeniem i jak i po rozmrożeniu produktu spożywczego, ponieważ większość mikroorganizmów przeżywa zamrażanie. Produkty, które zostały odmrażane nie mogą być ponownie zamrażane, chyba, że po uprzednim przygotowaniu np. gotowaniu, smażeniu, duszeniu.

Warto wiedzieć, że nie wszystkie odmiany owoców i warzyw nadają się do mrożenia. Do produktów, które nie powinny być zamrażane należą na przykład: warzywa kapustne, sałaty i miękkie owoce.
Owoce przeznaczone do mrożenia powinny znajdować się w stadium optymalnej dojrzałości, w którym ich barwa, smak i zapach są najlepsze. Jednak ze względu na pełną dojrzałość owoców ich struktura tkankowa jest osłabiona i bardziej podatna na uszkodzenia wywołane mrożeniem, które mogą powodować deformację owoców i znaczny wyciek soku po rozmrożeniu. Dzieje się tak dlatego, gdyż owoce nie mają elementów włóknistych występujących w warzywach, które pozwalają na zachowanie kształtu produktu po rozmrożeniu. Z tych właśnie względów mrożenie owoców jest trudniejsze od mrożenia warzyw. Aby uzyskać mrożonkę dobrej jakości należy zastosować tzw. szybkie mrożenie w krótkim czasie. W czasie szybkiego mrożenia wytwarzane kryształki lodu, powstające w komórkach tkanki zamrożonego surowca, są małe i nie powodują rozerwania struktury i powstawania niekorzystnych zmian.
Ze względu na zwartą strukturę tkankową większość warzyw lepiej znosi mrożenie i rozmrażanie. Stopień dojrzałości warzyw przeznaczonych do mrożenia powinien być nieco mniejszy niż owoców. Mrożone warzywa zachowują dość dobrze cechy i wartość odżywczą surowca świeżego, muszą być jednak uprzednio poddane procesowi blanszowania, w którym zostaje zahamowana działalność enzymatyczna. Blanszowanie warzyw, przed zamrożeniem, zapobiega powstawaniu niekorzystnych zmian organoleptycznych takich jak ciemnienie i zmiany smaku. Do najczęściej mrożonych warzyw zalicza się: groszek, fasolkę, marchew, szpinak, kapustę brukselkę, kalafior.

Mrożenie jest także doskonałą metodą utrwalania produktów pochodzenia zwierzęcego. Niezależnie od zastosowanej techniki zamrażania mięsa, uzyskuje ono długą przydatność do spożycia przy niewielkiej zmianie jego wartości odżywczych. W mrożonych produktach mięsnych i rybach niemal nie dochodzi do strat białka, witaminy A i D oraz składników mineralnych. Do strat niektórych witamin i soli mineralnych może dojść w trakcie rozmrażania, co jest związane z wyciekiem soku komórkowego.
Mrożenie produktów mięsnych jest wykorzystywane na szeroką skalę w praktyce gospodarczej do długotrwałego przechowywania i transportowania mięsa na duże odległości.

W warunkach domowych zamrożone produkty spożywcze mogą być bezpiecznie przechowywane przez okres 3 do 12 miesięcy bez pogorszenia ich jakości. Okres ten może być różny zależnie od rodzaju zamrażanego produktu.
Do zamrażalnika nie należy wkładać gorących produktów, gdyż powoduje to wzrost temperatury w zamrażalniku i może uszkodzić inne produkty. Ważny jest także dobór odpowiednich opakowań np. toreb, folii lub plastikowych pojemników tak aby przechowywana żywność nie została uszkodzona.