Kalendarium, 23-10-2017

Poradnik zdrowia

powrót do listy

Oczyszczanie jelita grubego

Dieta

10-08-2017 01:06

Oczyszczanie jelita grubego
Oczyszczanie jelita grubego


Jelito odgrywa niezwykle ważną rolę dla zdrowia całego naszego ciała. Jego stan wpływa na każdy inny organ, a w konsekwencji na naszą ogólną kondycję. Niezdrowe, może bezpośrednio wywoływać dysfunkcje i choroby wątroby, serca, mózgu i dowolnego innego narządu. Dbanie o jego zdrowie jest wyjątkowo istotne dla naszego ogólnego samopoczucia. W ten sposób możemy zapobiec lub nawet wyeliminować wiele schorzeń ciała.

Większość ludzi w społeczeństwach Zachodu ma niezdrowe organy wydalnicze. Są one składnicą toksyn i miejscem, gdzie pasożyty mogą się namnażać. Odtrucie jelit bardzo poprawi twój wygląd, twoje samopoczucie i zachowanie. Wyeliminuje również wiele uporczywych i niezdrowych stanów.

Toksyczne odpady
Jelito grube, zwane również okrężnicą, to rura ściekowa naszego przewodu pokarmowego. Jego głównym zadaniem jest zbieranie i wydalanie odpadów z ciała. Inną ważną funkcją jest przyswajanie wody i niektórych substancji odżywczych do krwiobiegu. Odpady kałowe wkraczają do jelita grubego (okrężnicy) z jelita cienkiego po tym, jak przyswajanie większości składników odżywczych dobiegnie końca. Od tej pory mięśnie w ścianie jelita grubego będą ściskać je i przepychać kanałem jelitowym. Okrężnica zaczyna się po prawej stronie brzucha, wędruje w górę w stronę klatki piersiowej, przecina ciało poniżej jej i schodzi po lewej stronie, gdzie zawija się jeszcze raz lekko w górę i w dół do rejonu miednicy. Ruch na tej krętej drodze umożliwiany jest przez tzw. ruchy perystaltyczne – falujące skurcze mięśni jelitowych. Łatwo zauważyć, że jeśli mięśnie te nie działają należycie lub jelito zniekształci się, ruch odpadów może zamrzeć. Zatkane jelito staje się ciężkie od odpadów i może ulec prolapsie - -(zniekształceniu przez obwisanie), co jeszcze bardziej ogranicza przepływ fekaliów. Jelito grube staje się słabe i przeciążone na skutek kiepskiego odżywiania, stresu, braku aktywności fizycznej, posługiwania się komercyjnymi środkami przeczyszczającymi, antybiotykami oraz rzadkiego wypróżniania. Nie może wówczas działać prawidłowo. Niestrawione jedzenie i odpady gromadzą się, twardnieją i zaczynają przylepiać się do ścian jelita, jeszcze bardziej utrudniając ich eliminację. Kiedy tak się dzieje, w okrężnicy tworzy się środowisko sprzyjające rozwojowi szkodliwych bakterii, grzybów i pasożytów. Trucizny z patogennych mikroorganizmów i rozkładającej się materii powoli migrują przez błonę śluzową jelita i rozprzestrzeniają się po całym ciele. Komórki i tkanki wyścielające okrężnicę powinny normalnie umierać, odpadać i być wydzielane z kałem. Nowe komórki wyrastałyby i utrzymywały jelito nowym, świeżym, czystym i żywym. Jeśli jednak w okrężnicy nagromadziły się nadmiarowe odpady, które sprasowały się na ścianie kanału, martwe komórki nie mogą być usuwane. Tkwią one pod toksycznymi fekaliami i same stają się toksyczne w miarę gnicia. Toksyny z odpadów fekalnych i martwych komórek przesiąkają przez ścianę jelita grubego i dostają się do sąsiadujących tkanek oraz krwiobiegu. Martwe, psujące się tkanki i materia kałowa gniją wewnątrz okrężnicy, powodując zapach podobny do gnijącego ścierwa. Ta woń jest często wyczuwalna jako zły oddech i nieprzyjemny zapach ciała. Zdrowe ciało nie ma żadnej przykrej woni! Jej obecność jest jednym ze znaków pozwalających ocenić, czy ty lub ktoś inny jest pełen toksyn.
Pozwól, że zilustruję to porównaniem. Co by się stało, gdybyś odpady z kuchni wrzucał do kosza, tydzień po tygodniu, bez wynoszenia go? Jakby to wyglądało i pachniało po kilku miesiącach? To właśnie dzieje się z naszym jelitem grubym w trakcie zatwardzenia. Śmieci nie mają ujścia, gromadzą się więc w okrężnicy. Na pewnym etapie toksyny zaczynają wyciekać i wędrują do każdej komórki ciała, przygotowując wszystko na początek choroby. Układ immunologiczny musi ciężej pracować, żeby usunąć te toksyny, pozbawiając nas energii witalnej i obniżając odporność na infekcje takie jak przeziębienia i grypa. W miarę jak gromadzą się toksyny, a poziom energii ciała spada, zaczynają rozwijać się schorzenia zwyrodnieniowe. Zmęczenie, dyskomfort i brak dobrego zdrowia będący ich skutkiem zwalamy na starzenie się. Degeneracja ciała i tkanek jest rezultatem samozatrucia, nie starzenia. Jest wielu seniorów, którzy są aktywni i pełni energii, wolni od boleści i niedogodności, o które oskarżamy wiek. Robimy tak, ponieważ samozatrucie jest procesem powolnym, poważne problemy zdrowotne będące jego skutkami często ujawniają się dopiero w późniejszych etapach życia.

Zatwardzenie
Ponieważ kał twardnieje i zagnieżdża się w ścianach okrężnicy, możliwa jest utrata spoistości mięśni jelita grubego. Niektóre jego obszary rozszerzają się i powiększają, nadymając się od odpadków. Inne mogą zaciskać się lub rozciągać w wąskie rurki, zawężając kanał i sprawiając, że przepływ jest utrudniony. Osłabione jelito grube może wybrzuszyć się od nagromadzonych odpadów i zapaść, i wyciągnąć od nadmiernej wagi, zniekształcając się. Skutkiem jest bardzo zdeformowane jelito, w którym odpady zbierają się i gniją; ich wydalanie staje się nieskuteczne i sporadyczne – to główna przyczyna zatwardzeń, zapaleń jelita grubego, raka okrężnicy i odbytnicy oraz innych chorób tego obszaru. Większość osób żyjących w krajach rozwiniętych ma chroniczne zatwardzenie. Jest to konsekwencja spożywania wysoce przetworzonych pokarmów i niedostatecznej ilości wysiłku fizycznego. Ludzie mogą mówić, że czują się dobrze, nie mają problemów żołądkowych, więc wierzą, że ich okrężnica jest zdrowa. Cierpią jednak na zatwardzenie, problemy skórne, ból pleców, przykry zapach ciała, zły oddech, kiepskie trawienie, gazy, depresję, itd. Wszystkie te schorzenia i objawy mogą być wywoływane przez przyswajanie toksyn z zatwardzonego jelita grubego. Osoby stale zatwardzone muszą wysilać się, aby się wypróżnić. Mięśnie brzucha muszą się zaciskać, a głęboki wdech musi być zatrzymywany, żeby przepona opadła w dół i wycisnęła małą, twardą masę kałową. Wewnątrzbrzuszne ciśnienie wywołane przez ten wysiłek jest również przyczyną żylaków, przepukliny rozworu przełykowego oraz hemoroidów. Wypróżnienia powinny być bardzo szybkie i łatwe, a nie czasochłonne i stresujące. Zdrowe jelito opróżni się z treści w przeciągu sekund. Nie będzie żadnego parcia, czekania, dyskomfortu.
Jak często powinieneś się wypróżniać? Od kiedy można uznać, że masz zatwardzenie? Odpowiedzi można poznać, obserwując osoby ze zdrowymi układami trawiennymi i wydalniczymi – ludzi wolnych od chorób jelita grubego. Aby znaleźć taki typ ludzi, naukowcy studiowali plemiona pierwotne. Z tych badań wywnioskowano, że zdrowy system trawienny wydala tyle razy, ile razy przyjmuje pokarm. Innymi słowy, na każdy posiłek powinno przypadać wypróżnienie. Aby uczynić ten fakt bardziej bezspornym, zapytajmy jakiejkolwiek matki – małe dziecko wypróżnia się po każdym posiłku. Jego układ jelitowy jest wciąż młody i zdrowy. Nie miał czasu na rozwinięcie problemów trawiennych wywoływanych przez kiepskie jedzenie, toksyny środowiskowe lub stres.
Większość z nas spożywa 3 posiłki dziennie, więc ideałem byłoby wypróżnianie się 3 razy na dobę. Uważa się na ogół, że jedno do trzech wypróżnień każdego dnia to częstotliwość niezbędna do zachowania zdrowia jelit. Niektórym nawet raz dziennie nie wystarczy. Aborygeni potrafią wypróżnić całe jelito grube w jednym posiedzeniu. Jeśli ty też potrafisz tego dokonać, raz dziennie ci wystarczy. Jeśli jednak musisz wysilać się lub proces wypróżniania daje znikome
rezultaty, masz zatwardzenie. Niektórych zaskakuje, że powinni wypróżniać się tak często i łatwo. Nie robią tego nawet raz dziennie, co dopiero 3 razy. Tak przyzwyczaili się do zatwardzenia, że nie zdają sobie sprawy z problemu. Jest dla nich „normalne” chodzenie do toalety raz na dwa, trzy dni, a nawet co pięć czy sześć. Są tacy, którzy robią to nie częściej niż co 7 – 10 dni. To tylko 3 lub 4 wypróżnienia w miesiącu! Gdzie podziewa się to całe jedzenie?    Z pewnością nie jest przyswajanie do tkanek ciała, chociaż część może być przetwarzana na tłuszcz. Dużą część spożywanych przez nas pokarmów stanowi niestrawny błonnik. Ciało usuwa, co może, z przyjętego jedzenia i przesuwa resztę w dół do jelita grubego w celu wydalenia. Jeśli jesz 3 razy dziennie, dzień po dniu, bez jego wypróżniania, to co dzieje się z tą niestrawioną masą? Nie znika ona po prostu. Więc co się dzieje? - Dalej tkwi w okrężnicy! Na ścianach tego organu nawarstwiają się coraz to nowe odpady fekalne, jak warstwy cebuli. Jelito powinno mieć światło o około pięciocentymetrowej średnicy, ale oblepione kałową wyściółką może zamknąć się do szerokości ołówka. Sekcje zwłok ujawniły jelita grube zawierające do 30 kilo zalepiającej je materii kałowej!

Przyswajanie substancji odżywczych
Jedną z głównych funkcji jelita grubego jest odzyskiwanie wilgoci z fekaliów. Dla właściwego wypróżniania jej zawartość w kale nie może być ani zbyt wielka, ani zbyt mała. Zbyt płynny materiał za szybko przepływa przez jelita, tak że przyswajanie składników odżywczych z niego jest nikłe. Zbyt mała wilgotność, z drugiej strony, zatyka światło jelita, powodując puchnięcie, zapadanie się i deformację. Zjadane przez nas jedzenie jest wilgotne. Dodatkowe soki wylewają się na nie w żołądku i jelicie, sprawiając, że niestrawiona masa pokarmowa jest dość cieknąca. Okrężnica przyswaja z powrotem dużą część tego płynu, aby zachować balans gospodarki wodnej organizmu i nadać odpadom konsystencję pozwalającą na ich łatwy transport i eliminację.
Pozostałości diety ubogiej w błonnik (bogatej w mięso, nabiał i produkty przetworzone) są trudne do wydalenia. W miarę ich gromadzenia się ruch przez okrężnicę staje się utrudniony i spowalnia. To pozwala, aby jelito grube odciągnęło więcej wilgoci, niż powinno normalnie. Na skutek tego masa kałowa przylepia się do wyściółki okrężnicy, co czyni jej ściany twardymi i gumiastymi, sprawiając, że jest prawie niemożliwa do usunięcia. Na skutek tego powstaje bariera zapobiegająca przedostawaniu się substancji odżywczych przez ściany jelita. Można mieć wilczy apetyt i wciąż być niedożywionym z powodu tego, że nalepione odpady i śluz przeszkadzają w przyswajaniu. Ciało, wyczuwając brak niezbędnych składników odżywczych, włącza zachcianki żywieniowe, aby zwiększyć spożycie i w ten sposób zadowolić swoją potrzebę zrównoważonej diety. Konsekwencją tego jest przejadanie się i tycie bez znaczącego przyswajania substancji spożywczych. Można więc mieć nadwagę i równocześnie być niedożywionym. Problemy z wagą u niektórych mogą brać się z niezdrowego jelita i związanych z tym stanem zachcianek pokarmowych. Po wyczyszczeniu jelita przyswajanie ulega poprawie i zachcianki oraz kompulsywna potrzeba jedzenia zanikają, jemy więc mniej. Substancje odżywcze z pokarmu są przyswajane lepiej, można więc mieć więcej energii przy mniejszej ilości pokarmu. Poziom energii rośnie, ponieważ ciało nie musi teraz tyle pracować nad usuwaniem toksyn wydzielanych z okrężnicy.

Zdrowie okrężnicy a zdrowie ciała
Mięśnie, które napędzają ruchy perystaltyczne, słabną i stają się nieskuteczne, jeśli nie można wyeliminować odpadów. Stwardniała, gęsta wyściółka kałowa uniemożliwia im pełne zaciśniecie się, więc ruch w jelicie grubym staje się jeszcze bardziej utrudniony. Te mięśnie ulegają atrofii lub tracą spoistość, gromadzi się więc jeszcze więcej odpadów. To zmusza przyległe organy i system nerwowy do nadmiernego wysiłku i zaburza przyswajanie substancji odżywczych
z jelita grubego. W miarę akumulacji masy kałowej zaczyna zachodzić fermentacja i proces gnilny, co prowadzi do samozatrucia. Materia ta staje się podstawą namnażania bakterii, grzybów i pasożytów. Organizmy te wydzielają toksyny, które dostają się do krwiobiegu i krążą po całym ciele. Układ immunologiczny musi nieustannie pracować, aby je usuwać. Jeśli we krwi będzie ich zbyt dużo, układ odpornościowy zostanie przeciążony i dlatego mniej skuteczny, co pozwala chorobom na rozpoczęcie inwazji. Toksyny gromadzą się w najsłabszych częściach ciała, ponieważ w tych obszarach narządy i tkanki mogą nie być zdolne do ich sprawnego usuwania. Trucizny te gromadzą się i podrażniają okoliczne tkanki, wywołując chroniczny stan zapalny, opuchliznę i ból oraz zakłócają impulsy nerwowe, co może z kolei prowadzić do schorzeń degeneracyjnych. Mogą one wystąpić w dowolnej części ciała, od czubka głowy do placów stóp. W ten sposób stan jelita grubego ma przełożenie na zdrowie całego ciała. Dlatego właśnie kondycja tego narządu jest jedną z najważniejszych kwestii w poszukiwaniu i utrzymywaniu dobrego zdrowia całego organizmu. Poza przyczynianiem się do wszystkich problemów związanych z nadwagą (tj. nadciśnienia, chorób serca, miażdżycy, itd.), toksyczność okrężnicy może objawiać się jako bóle głowy, nadmierne gazy, zmiany skórne, łuszczyca, chroniczne zmęczenie, niedogodności związane z miesiączką, kłopoty z prostatą, hemoroidy, żylaki i problemy sercowe, żeby wymienić tylko kilka. Toksyczne jelito grube zwiększa również częstotliwość i pogarsza przebieg przeziębień i gryp. Przemęczony system immunologiczny nie jest w stanie równie skutecznie zwalczać infekcji jak w innym wypadku, więc choroby sezonowe stają się częstsze. Toksyczność może również wpływać na zdrowie umysłowe i emocjonalne. Osoba chronicznie zatwardzona jest często drażliwa, niecierpliwa i kapryśna, co może prowadzić do problemów małżeńskich i towarzyskich. Oczyszczenie jelita grubego może mieć głęboki wpływ na dobrostan mentalny i fizyczny, sprawiając, że dana osoba stanie się o wiele bardziej przyjemna w obcowaniu.
Masa kałowa może być uwięziona w okrężnicy przez lata. Tak, lata. Trudno ją usunąć, kiedy już zagnieździ się w ścianie jelita. Stamtąd powoli zatruwa ciało. Ta toksyczna akumulacja nieczystości pozostanie w okrężnicy do końca życia, jeśli nie zostanie usunięta w ramach programu odtruwania. Jeśli nie wypróżniasz się całkowicie przynajmniej raz dziennie, twoje jelito grube jest w niebezpieczeństwie. Nawet jeśli chodzisz do toalety codziennie, możesz mieć problemy z okrężnicą. Jeśli doświadczasz któregokolwiek z symptomów wymienionych powyżej, to być może wynika on z gnijących odpadów uwięzionych w twoim jelicie grubym.
Istnieją sposoby na przeprowadzenie jego detoksu i przywrócenia mu, a w efekcie naszemu całemu ciału, dobrego zdrowia. Dieta, ćwiczenia i płukanie okrężnicy (ziołowe środki przeczyszczające, lewatywy i płukania okrężnicy) to naturalne metody używane do czyszczenia tego narządu i dbania o jego zdrowie. Naturalne środki przeczyszczające działają przy pomniejszych problemach, ale przewlekłe zatkanie może wymagać bardziej bezpośredniego działania. Lewatywy i płukania czyszczą okrężnicę poprzez wlewanie wody przez odbyt. Woda rozluźnia materię kałową, która jest następnie wydalana. Lewatywy można wykonywać samemu w domu. Płukanie jelita grubego wymaga udziału specjalisty dysponującego specjalnym sprzętem do irygacji. Fermentacja to proces używany od wieków do wytwarzania serów, win, jogurtu, kiszonek, miso i innych rodzajów jedzenia. Jedną z rodzin mikroorganizmów związanych z tym procesem jest bakteria lactobacillus. Niektóre jej rodzaje są szkodliwe, tak jak te, które wywołują psucie się zębów, inne, jak acidophilus, są korzystne. Ten ostatni rodzaj jest bardzo ważny, ponieważ żyje w jelicie grubym i pomaga w przyswajaniu substancji odżywczych i trawieniu, a także chroni przed szkodliwymi bakteriami i innymi patogenicznymi mikroorganizmami.
W latach 50. XX wieku prowadzono badania porównujące skuteczność bakterii acidophilus z lekiem – siarczanem neomyciny w zwalczaniu infekcji E. coli. Okazało się, że jest w 97% skuteczny. Acidophilus nie tylko kontroluje rozwój szkodliwych mikroorganizmów, ale również zapobiega rozwojowi wielu schorzeń zwyrodnieniowych w przewodzie jelitowym. Rozstroje trawienne, w tym biegunka, zatwardzenie, syndrom jelita drażliwego i zapalenie okrężnicy - w nich wszystkich ulgę może przynieść podanie bakterii acidophilus.
Brytyjski specjalista od żywienia, K.W. Heaton, w 1986 roku zamieścił w czasopiśmie naukowym Journal of the Royal Society of Medicine artykuł na temat imigrantów z Gudżaratu w Indiach. Po przenosinach do Londynu u osób z tej grupy, w większości wyznawców hinduizmu, pojawia się wiele problemów żywieniowych. Jednym z głównych składników ich diety jest kefir, fermentowany przez bakterie lacidophilus. Heaton zauważył ponadto, że w Indiach osoby te jadły niedokładnie opłukane warzywa, które najprawdopodobniej są pokryte tą bakterią pochodzącą z gleby w ich ogródkach. Po przenosinach do Anglii jedli starannie wymyte, brytyjskie warzywa kupowane w sklepie warzywnym na rogu. W miarę upływu czasu i nabierania „brytyjskości” przez imigrantów, zaczynali oni jeść „nieskończoną różnorodność słodyczy i słodzonych napojów”, przestawali robić kefir i po kilku latach wielu z nich nabawiło się otyłości, cukrzycy i choroby wieńcowej serca. Mimo że wiele czynników dietetycznych może tu odgrywać rolę, brak pokarmów zawierających acidophilus i spożywanie takich, które sprzyjają namnażaniu szkodliwych bakterii, są głównymi przyczynami złego stanu ich zdrowia. Zdrowe jelito grube potrzebuje zdrowej kultury „przyjaznych” bakterii. Taki stan może zapewnić tylko dieta oparta na pełnych ziarnach, owocach i warzywach. Jogurt, kefir i inne produkty ze zsiadłego mleka w umiarkowanych ilościach również działają korzystnie. Suplementy z acidophilusem również zapewniają obecność przyjaznych bakterii w okrężnicy, ale nie są żadnym substytutem bogatych w błonnik, naturalnych pokarmów. Będą one miały minimalne oddziaływanie u kogoś, kto nadal odżywia się jedzeniem złej jakości.

Przyjazne bakterie
Wewnątrz każdego z nas żyją zastępy bakterii, bez których nie moglibyśmy zachować zdrowia. W każdej osobie jest ich wiele tysięcy miliardów (więcej niż wszystkich komórek ciała), podzielonych na ponad 400 gatunków, większość w przewodzie trawiennym. Jeśliby umieścić je wszystkie razem, całkowita waga tych „przyjaznych” bakterii wyniosłaby prawie 1,8 kg. W rzeczy samej, około ? kału (bez wody), który wydalasz, to martwe i żywe bakterie. Bakterie te nie są pasożytami. Nie są też po prostu nieszkodliwymi lokatorami – spełniają wiele ważnych funkcji w naszym ciele. Żyjemy z nimi w prawdziwej symbiozie.
Póki dostarczamy im rozsądnej diety i są one zdrowe, zapewniają nam swoje wartościowe usługi. Nie wszystkie przyjazne mikroby mają te same funkcje – niektóre z nich są o wiele bardziej użyteczne i rozpowszechnione niż inne. Niektóre zapewniają nam dobre zdrowie, a inne pomagają je odzyskać po naruszeniu równowagi.

Wśród korzystnych działań przyjaznych bakterii można wymienić:

 Wytwarzanie niektórych ważnych witamin, w tym niacyny (B3), pirydoksyny (B6), witaminy K, kwasu foliowego i biotyny.

 Wytwarzanie laktazy, enzymu trawiennego niezbędnego do trawienia mleka, co pozwala na trawienie bogatych w wapń produktów mlecznych.

 Aktywna produkcja substancji antybakteryjnych, które zabijają lub dezaktywują wrogie, chorobotwórcze bakterie. Robią to oczywiście po to, żeby zachować „swoje” terytorium.

 Wykazano, że niektóre bakterie (takie jak bifidobacteria i acidophilus) mają potężne właściwości przeciwnowotworowe wobec niektórych typów raka.

 Poprawiają wydajność przewodu pokarmowego – kiedy one są osłabione, jelita źle funkcjonują.

 Skutecznie pomagają obniżać wysoki poziom cholesterolu.

 Odgrywają ważną rolę w rozwoju trawienia i układu immunologicznego u niemowląt.

 Chronią przed uszkodzeniami powodowanymi przez promieniowanie i dezaktywują wiele toksycznych zanieczyszczeń.

 Pomagają w recyklingu estrogenu, co redukuje prawdopodobieństwo objawów menopauzy i osteoporozy.

 Wykazano, że są przydatne w terapii trądziku, łuszczycy, egzemy, alergii, migreny, podagry, reumatyzmu i artretyzmu, zapalenia pęcherza, kandydozy, zapalenia okrężnicy, syndromu jelita drażliwego i niektórych form raka.

Wiele czynników wpływa na to, jak zdrowe są dla nas te bakterie. Chociaż typy bakterii żyjących w danym obszarze mogą być takie same kiedy jesteśmy zdrowi i kiedy jesteśmy chorzy, spełniane przez nie zadania różnią się w zależności od okoliczności. Zdrowe bifidobacteria, dla przykładu, odkażają zanieczyszczenia i substancje rakotwórcze oraz wytwarzają różne witaminy z rodziny B. Chore jednak nie wykonują tych zadań dobrze lub wcale.
Twoja dieta ma duży wpływ na zdrowie bakterii. Są one zdrowsze na diecie bogatej w złożone węglowodany (warzywa, zboża pełnoziarniste) i ubogiej w tłuszcze zwierzęce, tłuste mięso, cukry i produkty mleczne. Nie jest zaskakujące, że dieta, która jest najlepsza dla ludzi, służy również dobrze prozdrowotnym bakteriom. Wpływa na nie również to, w jakim stopniu jelito grube jest zainfekowane przez drożdże i bakterie. Niektóre leki, szczególnie antybiotyki, mogą poważnie zaburzać tę delikatną równowagę (penicylina zabija przyjazne bakterie równie skutecznie jak te chorobotwórcze). Steroidy (leki hormonalne, takie jak kortyzon, ASTH, prednizon i pigułki antykoncepcyjne) również poważne szkodzą florze okrężnicy. Uszkodzone przyjazne bakterie mogą odzyskać zdrowie dzięki detoksowi kanału jelitowego, poprawie diety, redukcji stresu i suplementacji bakteriami dobrej jakości, takimi jak Lactobacillus acidophilus lub Lactobacillus bulgaricus.

Błonnik dietetyczny
Mięso i produkty mleczne są głównymi winowajcami dysfunkcji okrężnicy. Sprzyjają one tworzeniu się śluzu. Jedzenie zbyt wielu tych pokarmów powoduje, że jelito grube wydziela bardzo dużo śluzu. Jeśli ruch jelit jest powolny, odwadnia się on i staje gęsty i lepki, jeszcze bardziej spowalniając ruch. Im dłużej masa pokarmowa pozostaje w jelicie grubym, tym więcej wody jest absorbowane i tym twardsza staje się masa fekalna. Ubogie w błonnik pokarmy, tzn. przede wszystkim te przetworzone i rafinowane (np. biała mąka, cukier i jedzenie je zawierające), mięso i produkty mleczne stanowiące podstawę diety większości ludzi nie pomagają w żaden sposób w transporcie masy przez jelita. W rzeczywistości niektóre z nich, spożyte w dużej ilości, przechodzą przez nie niestrawione i przyczyniają się do zatykania okrężnicy. Jedzenie bogate w błonnik (zboża pełnoziarniste, owoce, warzywa) działa jak miotła i pomaga utrzymać wszystko „na chodzie”. Jedzenie przede wszystkim produktów zwierzęcych i rafinowanych zbóż, i innych nadmiernie przetworzonych pokarmów ogranicza ilość błonnika w naszej diecie. Brak błonnika ma poważne konsekwencje dla funkcjonowania okrężnicy. Rośliny zawierają wiele różnych typów błonnika dietetycznego, głównie jako składnik ścian komórkowych. Błonnik ten składa się ze związków, które w większości są niestrawne dla ludzkiego ciała. Mimo że błonnik ma nikłą wartość odżywczą, jest istotny dla trawienia, ponieważ zatrzymuje wodę, reguluje aktywność jelita grubego i wiąże cholesterol, wynosząc go poza ciało.
Istnieją dwa typy błonnika dietetycznego: rozpuszczalny i nierozpuszczalny w wodzie. Błonnik rozpuszczalny występuje obficie w owocach, owsie, jęczmieniu i warzywach strączkowych. Wykazano, że obniża on poziom cholesterolu we krwi i tempo przyswajania glukozy. Błonnik nierozpuszczalny, obecny głównie w warzywach, pszenicy i innych zbożach, zmiękcza stolce i przyspiesza tranzyt jelitowy. Obserwacje lekarzy pracujących w Afryce doprowadziły do „hipotezy błonnika”, która stwierdza, że konsumpcja nierafinowanych, bogatych w błonnik pokarmów węglowodanowych chroni przed wieloma zachodnimi chorobami, takimi jak rak okrężnicy i choroby serca i układu krążenia. Mieszkańcy afrykańskich wsi, jedzący pokarmy bogate w błonnik, rzadko cierpią na którekolwiek z przewlekłych chorób degeneracyjnych. Niektórzy badacze sądzą jednak, że choroby te występują częściej na Zachodzie z powodu wysokiej konsumpcji mięsa, rafinowanej mąki i cukru, a nie braku błonnika w diecie. W rzeczywistości oba czynniki mają znaczący wpływ na nasze zdrowie. Masa kałowa to w większości mieszanka niestrawionego jedzenia, wydzielin jelitowych, bakterii i pozostałości martwych komórek jelit. Niektóre spożywane przez nas pokarmy są niestrawne, ponieważ są chemicznie zmienione przez przetwarzanie lub przygotowywanie w wysokiej temperaturze (np. grillowanie lub smażenie na głębokim tłuszczu) i ciało nie może ich spożytkować. W przeciwieństwie do błonnika, nie pomagają one w przemieszczaniu materii przez jelito grube, ale je zatykają.
Błonnik dietetyczny to ta partia pokarmów roślinnych, która nie może być strawiona przez enzymy ludzkiego przewodu pokarmowego. Błonnik jest ważny, ponieważ pochłania cholesterol i wodę, zapewniając mokre i ruchome środowisko, które może skutecznie wymieść wnętrze okrężnicy. Dieta, w której brakuje błonnika, prowadzi do toksyczności i zatwardzenia jelita grubego. Jelito grube przyswaja wodę i niektóre substancje odżywcze. Jeśli jego ściany oblepione są odpadami kałowymi, woda zostanie przyswojona, wysuszając fekalia, co uczyni je twardymi i nieprzenikalnymi. Tworzy to barierę, która zapobiega przyswajaniu składników odżywczych. Jedną z najważniejszych substancji, jakie dostają się do krwiobiegu przez okrężnicę, jest witamina K. Witamina K, niezbędny składnik odżywczy, jest wytwarzany z błonnika dietetycznego przez bakterie jelitowe. Brak tej witaminy może spowodować poważne problemy zdrowotne.
Pokarmy bogate w błonnik odgrywają również rolę w kontroli wagi. Według badaczy nie spotyka się otyłości w tych rejonach świata, gdzie ludzie spożywają duże ilości bogatego w błonnik jedzenia. Jest ono zazwyczaj ubogie w tłuszcz i cukry proste. Pełnoziarniste (zawierające błonnik) chleby dostarczają mniej energii na kilogram niż te z mąki białej. Błonnik jest usuwany w procesie przemiału. Wobec tego kilogram mąki pełnoziarnistej ma więcej błonnika, a mniej strawnych węglowodanów (substancji odżywczych dających energię) niż kilogram mąki białej. Ciało otrzymuje w białym chlebie więcej węglowodanów, ale mniej błonnika, witamin, minerałów i innych składników odżywczych. Przejadanie się prowadzi do napychania ciała większą ilością jedzenia dającego energię (w szczególności węglowodanów), niż ono potrzebuje; nadmiarowe węglowodany są wówczas przetwarzane na tłuszcz i składowane w ciele. Większość ludzi je o wiele za dużo. Jedzą przetworzone węglowodany, które staną się tłuszczem na ich ciele bez dostarczania mu znaczącej objętości, witamin i minerałów. Bogate w błonnik pokarmy, takie jak zboża pełnoziarniste, zapewniają poczucie sytości, ponieważ mają zdolność do zatrzymywania wody.
Wiele obecnych na rynku produktów utraty wagi składa się z pęczniejących błonników, takich jak metyloceluloza. Pokarmy bogate w błonnik redukują spożycie kalorii i w konsekwencji pomagają w zrzucaniu wagi.
Niektóre typy błonnika wiążą cholesterol i eliminują go z ciała, w ten sposób redukując jego poziom. Są ludzie, którzy uzbrojeni w tę wiedzę, kupują czysty błonnik, żeby posypywać nim swoje jedzenie. Nie każdy typ błonnika ma takie samo działanie. Otręby pszenne, które są błonnikiem nierozpuszczalnym, nie mają żadnego wpływu na poziom cholesterolu. Najlepiej działają na niego błonniki z owoców, owsa i warzyw strączkowych. Otręby pszenne, z drugiej strony, wydają się być najlepszym typem błonnika do rozmiękczania stolca. Błonnik rozpuszczalny spowalnia przejście materii przez jelita, podczas gdy nierozpuszczalny je przyspiesza, łagodząc zatwardzenia lub im zapobiegając. Nie oznacza to, że należy kupować oczyszczony błonnik. Największe korzyści dają pełne pokarmy, a nie oczyszczone, przetworzone produkty. Zwiększanie zjadanej ilości błonnika, podobnie jak większości innych substancji odżywczych, prawdopodobnie służy nam tylko do pewnego punktu. Zbyt wiele błonnika nie jest korzystniejsze niż jego niedobór. Poza tym czysty błonnik nie jest równie korzystny co ten w pełnych pokarmach; wersja oczyszczona pozbawiona jest składników odżywczych, podczas gdy ta zawarta w owocach czy warzywach jest ich pełna. Osoby, które zbyt szybko zwiększają ilość przyjmowanych pokarmów bogatych w błonnik, mogą doświadczyć dyskomfortu w jelitach bądź gazów. Aby uniknąć tych skutków ubocznych, zwiększaj jego przyjmowanie stopniowo i upewnij się, że pijesz dostatecznie dużo płynów. Ludzie żyjący w wiejskich społecznościach Afryki i Indii, którzy na ogół mają zdrowe przewody pokarmowe, spożywają w przybliżeniu 60 gramów błonnika spożywczego dziennie. Dietetycy zalecają jedzenie co najmniej 20 – 35 gramów dziennie. Jest to dwa razy tyle, ile średnio jedzą mieszkańcy USA, Kanady i większości innych krajów Zachodu. Można spokojnie zapewnić sobie taką jego ilość poprzez zastąpienie mięsa, produktów mlecznych oraz przetworzonego, rafinowanego jedzenia pełnymi pokarmami, takimi jak owoce, warzywa (w tym strączkowe) i zboża.

Korzyści zdrowotne błonnika spożywczego
Kontrola wagi. Dieta bogata w pokarmy zawierające błonnik może sprzyjać utracie wagi, jeśli pokarmy te zastąpią skoncentrowane tłuszcze i słodycze. Jest to możliwe dzięki temu, że jedzenie zawierające błonnik oferuje mniej energii na porcję niż skoncentrowane tłuszcze i słodycze, w ten sposób dając poczucie pełności, zanim zjemy za dużo pokarmu dającego energię.

Ulga w zatwardzeniach i biegunce. Niektóre błonniki przyciągają wodę, w ten sposób zmiękczając stolec. Inne pomagają go utwardzić. Jednym mechanizmem zapobiegają zatwardzeniom, innym – biegunce.

Zapobieganie hemoroidom. Miększe i większe stolce ułatwiają mięśniom odbytu wydalanie i zmniejszają ciśnienie w dolnym odcinku jelita grubego, sprawiając, że jest mniej prawdopodobne, że żyły odbytu rozedmą się.

Zapobieganie zapaleniu wyrostka robaczkowego. Błonnik pomaga zapobiegać sprasowywaniu treści jelitowej, co mogłoby zanieczyścić wyrostek i pozwolić bakteriom na inwazję i zainfekowanie go.

Zapobieganie uchyłkom. Błonnik ćwiczy mięśnie przewodu pokarmowego, sprawiając, że zachowują one zdrowie i tonus. Są więc zdolne do opierania się wydęciom w kieszonki, charakteryzującym uchyłkowatość jelita grubego.

Zapobieganie rakowi jelita grubego. Niektóre błonniki przyspieszają ruch pozostałości jedzenia w jelicie, skracając w ten sposób czas pasażu jelitowego i pomagając zapobiegać ekspozycji tkanek jelit na kancerogenne substancje w jedzeniu. Niektóre błonniki wiążą żółć i wynoszą ją z ciała; sądzi się, że to również redukuje ryzyko nowotworów. To, że błonnik ma samodzielnie jakiś rodzaj ochronnego działania, poparte jest dowodami z Finlandii. Dieta Finów jest bogata w tłuszcz, ale w przeciwieństwie do innych jej podobnych, również w błonnik. Rzadko występuje u nich rak jelita grubego, co sugeruje, że błonnik ma działanie ochronne nawet w obecności tłustej diety.

Hamowanie wzrostu poziomu lipidów we krwi oraz serca i układu krwionośnego. Niektóre błonniki wiążą się z lipidami (tłuszczami i olejami), takimi jak żółć (która zawiera cholesterol) i usuwają je z ciała wraz z kałem. Żółć powstaje w wątrobie i jest przechowywana w pęcherzyku żółciowym. Jest wydzielana do jelit w celu zemulgowania tłuszczu z żywności, a następnie przyswajana z powrotem. Jej usuwanie redukuje całkowitą ilość cholesterolu pozostającego w ciele. Niższy poziom cholesterolu w konsekwencji redukuje ryzyko chorób serca i naczyń krwionośnych.

Regulowanie poziomu glukozy i insuliny we krwi. Monosacharydy (cukry) przyswajane z niektórych złożonych węglowodanów w obecności błonnika wyzwalają umiarkowaną reakcję insulinową, a nawet wzrost stężenia glukozy we krwi. Poziom insuliny jest wysoki w otyłości, chorobach serca i układu krwionośnego, i cukrzycy (typu II), więc to oddziaływanie błonnika może być korzystne w tych trzech schorzeniach.

Hamowanie rozwoju cukrzycy. Dzięki swojemu wpływowi na stężenia glukozy we krwi, pokarmy bogate w błonnik pozwalają na lepsze radzenie sobie z cukrzycą. Osoby z jej lekkimi przypadkami przy dietach błonnikowych są w stanie zredukować swoje dawki insuliny. Wybieraj złożone węglowodany z pełnoziarnistych chlebów i płatków, suszone fasolki i groszki, owoce i warzywa. Te pokarmy dostarczają błonnika, a dowody wskazują na to, że diety w niego bogate
poprawiają regulację poziomu glukozy we krwi. Rozpuszczalny w wodzie błonnik, jaki można znaleźć w warzywach strączkowych, owsie, jęczmieniu i niektórych owocach, spowalnia tempo przyswajania glukozy z przewodu pokarmowego do krwi.

Źródło: Dr Bruce Fife "Naturalny detoks. Jak oczyścić organizm, poprawić zdrowie, zapobiegać zchorzeniom i odwrócić proces starzenia" wyd. Vital

Czytaj też:  
Rak jelita grubego - objawy i czynniki ryzyka
                    
Nieswoiste zapalenia jelita
                     Choroby z autoagresji
powrót do listy
Komentarze [0] zobacz wszystkie »
Komentarze do: Oczyszczanie jelita grubego


zobacz także:

Pokonać nałóg cukrowy

06-10-2017 00:38

Podobnie jak nikotyna i alkohol cukier nie jest już uważany przez ekspertów za nieszkodliwą używkę, lecz za niebezpieczną dla zdrowia substancję, która...

więcej

Żelazo

17-10-2017 00:01

Żelazo to jeden z podstawowych pierwiastków zapewniających prawidłowe funkcjonowanie naszego organizmu. Uważany jest za niezbędny dla zdrowia człowieka. Jest...

więcej

Które witaminy i mikroskładniki są najlepsze na lato?

03-07-2017 00:06

Lato to okres, w którym pogoda zachęca do większej aktywności fizycznej, kąpieli słonecznych i spędzania czasu na świeżym powietrzu. Dobrym rozwiązaniem, by...

więcej