Apiterapia to leczenie chorób produktami zebranymi, przetworzonymi lub wydzielonymi przez pszczoły. Jest to uznana gałąź medycyny. Badania naukowe potwierdziły bowiem lecznicze właściwości miodu. Aby jednak móc wykorzystywać ich naturalną siłę trzeba odpowiednio dobierać ich rodzaje...

Lecznicze właściwości miodu

Miód jest stężonym roztworem cukrów prostych – głównie glukozy i fruktozy. Znajdziemy w nim również enzymy, kwasy organiczne, sole mineralne, białka, związki azotowe, witaminy, olejki eteryczne, barwniki oraz pierwiastki : żelazo, magnez, wapń, potas, chrom.
Miód jest produktem łatwo przyswajalnym, zawarte w nim cukry proste są bezpośrednio wchłaniane do krwi – dzięki temu jest on doskonałym środkiem wspomagającym leczenie chorób serca, wrzodów żołądka i dwunastnicy, wątroby, skóry i oczu.
Ma również silne działanie odtruwające w przypadku nadużywania kawy, papierosów i alkoholu.
Miodu należy również używać w okresie jesienno zimowym, wzmaga on bowiem odporność na choroby. Jest idealnym mlekiem przy stanach osłabienia, przemęczenia, przesileniu wiosennym – regeneruje siły fizyczne i umysłowe.

• ortopedia - głównie leczenie ubytków tkanek – badania dowiodły, że dzięki propolisowi tkanka regeneruje się sześć razy szybciej (!) niż przy pomocy środków farmaceutycznych
• stomatologia – zapalenie błon śluzowych jamy ustnej i dziąseł, powikłania po usunięciu zęba
• choroby układu oddechowego – kit pszczeli hamuje rozwój wielu szczepów bakterii odpornych na antybiotyki
• weterynaria – miejscowo przy wykonywaniu zabiegów chirurgicznych.

W kosmetyce jest stosowany w preparatach wspomagających porost włosów ponieważ zawiera aminokwas siarkowy – cystynę.
Lekarze zalecają również mieszankę miodu i propolisu jako znakomity środek leczenia astmy u dzieci.

Powszechnie używanym preparatem z kitu pszczelego jest etanolowy ekstrakt propolisu (EEP) – jest to wyciąg substancji aktywnych z surowego kitu pszczelego. Ze względu na aktywność tego preparatu i siłę działania innych leków propolisowych powinny one być stosowane wyłącznie z zalecenia i pod kontrolą lekarza.

Odżywcze pszczele mleczko

Mleczko pszczele jest to wydzielina gruczołów gardzielowych pszczół, mieszczących się w przedniej części głowy. Mleczko stanowi doskonałą odżywkę i lek dzięki zawartości węglowodanów, tłuszczy, białka, witamin, mikroelementów i 24 aminokwasów.
Jest stosowane często w kosmetyce, na ogół z dodatkiem pyłku kwiatowego – ma właściwości wygładzające skórę twarzy i usuwa zmarszczki.

W medycynie jest często stosowane w lekach bakterio- i wirusobójczych, obniżających poziom cholesterolu, normalizujących czynności gruczołów dokrewnych i przewodu pokarmowego.
Mleczko pszczele z dodatkiem pyłku kwiatowego może również wspomagać leczenie astmy wysiłkowej, cukrzycy, choroby wieńcowej, niewydolność wątroby po żółtaczce zakaźnej oraz nieżytu jelita grubego.

Enzymy zawarte w mleczku i pyłku działają obwodowo na komórki, tkanki i narządy (nerki, oczy, płuca, wątroba). Dzieje się tak za względu na przekrwienie tkanki podścieliskowej, co stwarza korzystne warunki do odżywiania komórek i narządów, a także wzmaga produkcję enzymów tkanki. Dzięki temu zwiększa się aktywność kwasów nukleinowych, poprawia przemiana materii i następuje aktywizacja procesów życiowych.

Energetyzujące pyłki kwiatowe

Pyłek kwiatowy to jeden z niewielu naturalnych produktów spożywczych odznaczających się tak dużą siłą energetyczną przy absolutnym braku skutków ubocznych podczas właściwego stosowania.
Są to męskie komórki rozrodcze roślin nasiennych tworzące się w pylnikach kwiatowych.

Pszczoły znoszą go do ula na tylnej parze nóg, ziarna pyłku zlepiając nektarem. W ten sposób powstaje tzw. obnóże pyłkowe, które w wyniku skomplikowanego procesu fermentacji mlekowej daje pierzgę.
Pyłek jest też najwartościowszym odżywczym produktem roślinnym ze względu na zawartość białek, cukrów prostych i złożonych, tłuszczy, steroli, flawonoidów, witamin i soli mineralnych. Zawiera również aminokwasy endo – i egzogenne, np. argininę, która jak wykazały badania, działa identycznie jak nitrogliceryna. Może więc być stosowany w leczeniu tętnic wieńcowych.

Stosuje się go także podczas zapalenia nerwów, anemii, krwawienia dziąseł, krzywicy, przeziębień, zaniku mięśni prążkowanych, bezpłodności oraz chorób zakaźnych.
Pyłek kwiatowy aktywizuje wydzielanie soku żołądkowego, zużycie tlenu w tkankach, pobudza czynności szpiku kostnego (dojrzewanie erytrocytów), reguluje przemianę materii, normalizuje pracę wątroby i nerek.

Pszczeli jad

Jest to wydzielina gruczołów jadowych robotnic i matek pszczoły miodnej.
Jad jest mieszaniną związków chemicznych, przede wszystkim białek ( stanowią one ponad połowę składu) ale również toksycznych peptydów (melytynina, adolapina) oraz kwasu indolowego, fosforowego, kwasów tłuszczowych, choliny i gliceryny.
Jad pszczeli chroni przed działaniem jonizującym oraz wykazuje działanie bakteriobójcze, przeciwzapalne, przeciwgrzybiczne, przeciwbólowe i obniżające ciśnienie tętnicze krwi.
Jest on wykorzystywany w medycynie w dziedzinie chorób reumatoidalnych, skóry, mięśnia sercowego, układu moczowego i nerwowego.

Trzeba jednak pamiętać, że jest to środek szybko i silnie działający, a niewłaściwie zastosowany i podany może doprowadzić do śmierci. Dlatego też nie wolno używać go bez wyraźnego zalecenia lekarza, nie należy również przyjmować go samemu – kurację i zabiegi jadem pszczelim musi przeprowadzić doświadczony lekarz.

Wyjątkowe efekty lecznicze uzyskuje się również podczas zabiegów apitoksynoterapii, polegających na świadomym stosowaniu pod nadzorem lekarza specjalisty ukąszeń pszczoły. 

Patrycja Kowalska/linemed.pl

Czytaj też:
SŁODKI PRZEWODNIK